Γαλάζιος Χορός (Στην άκρη του Αιγαίου)

Κουπλέ 1:

Λευκή πόλη κοιμάται στων βράχων την αγκαλιά,

Αλμύρα στα χείλη απ' τ' αγέρι.

Δε με ζήτησες, μα με βρήκες πια,

Μες σε μάτια ελιάς, σ' άγνωστο μέρος.

Πλέκονται δάχτυλα σαν ρίζες βαθιά,

Γράφει ο ουρανός σ' ώχρα και γαλανά.

Ρεφρέν:

Είναι όμορφη, ελληνική αγάπη αυτή,

Τρέχει αίμα αρχαίο μες στη φλέβα καυτή.

Σαν συρτάκι χτυπάει η καρδιά,

Ψίθυρος της Ελλάδας: «Μη φύγεις μακριά».

Χορεύουμε στην άκρη, στου γαλάζιου το φως,

Σε κάθε στάλα ούζο, φωτιά κι αρμυρός.

Σπάει ο χρόνος στους χιτώνες της γης,

Εσύ — ο Θεός μου, εγώ — η προσευχή.

Κουπλέ 2:

Τρέμουν του μπουζουκιού οι χορδές στο φεγγάρι χρυσό,

Η Σαντορίνη φιλί ατελείωτο παίρνει.

Εσύ Πλάτωνας είσαι, εγώ Φαίδρος ζωντανός,

Μες στις αλήθειες μας η λογική πια πεθαίνει.

Κι αν το χάραμα βάφει πανιά μακρινά,

Μένουμε εδώ, στης Γης την παλάμη ξανά.

Ρεφρέν:

Είναι όμορφη, ελληνική αγάπη αυτή,

Τρέχει αίμα αρχαίο μες στη φλέβα καυτή.

Σαν συρτάκι χτυπάει η καρδιά,

Ψίθυρος της Ελλάδας: «Μη φύγεις μακριά».

Χορεύουμε στην άκρη, στου γαλάζιου το φως,

Σε κάθε στάλα ούζο, φωτιά κι αρμυρός.

Σπάει ο χρόνος στους χιτώνες της γης,

Εσύ — ο Θεός μου, εγώ — η προσευχή.

Γέφυρα (Bridge):

Βγαίνει η Αφροδίτη απ' τον αφρό,

Να σε κλέψει ξανά, μυστική.

Μα στα μάτια σου βλέπω τον ουρανό,

Την αδυναμία και την εξουσία μαζί.

Ανάμεσα σε μάρμαρα κι ουρανό

Δεν υπάρχει θάνατος, ούτε στεριά.

Την αγάπη μας γράψανε οι θεοί

Στο τραπέζι του Ολύμπου με ορμή.

Φινάλε (ρυθμική απαγγελία / αισθαντικά):

Καλημέρα... Καληνύχτα...

Είσαι το ηλιοβασίλεμα, η κάθε μου λέξη.

Νίκη της βροχής... Φιλότιμο...

Ανάπνεε μαζί μου, όσο ακόμα αντέχει.