Τα φιλαράκια

Έχω ένα φίλο Ηρακλή

Τα νεύρα μου τα σπάει απ' το πρωί

Δεν τον θέλω μά με θέλει

Τον χτυπήσανε του έρωτα τα βέλη

Έχω έναν φίλο τον Αργύρη

Που απ' τις τέσσερις χτυπάει ξυπνητήρι

Το βράδυ βγαίνει με Μαρία

Κι πρωί φτιάχνει ψωμί στην παλαγία

Έχω φίλο τον Γιωργάκη

Ένα ήσυχο μα ανώμαλο παιδάκι

Όταν τον βλέπω με ζαλίζει

Το μαλλί του όταν ανεμίζει

Έχω μια κουμπαρουλα

Όμορφη καλή αλλά Χαζούλα

Έχει μια φωνή η Λάμια

Που στο τέλος σπάει τζάμια

Κι η Μαρία για το τέλος

Που στα χέρια έχει βέλος

Κι τρυπάει τον Αργύρη

Που τον έχει σαν φακίρη