Miłość zostaje

Nie szukam słów, bo wszystko już było,

Twoje imię szeptem wciąż pisze wiatr.

Zamykam oczy — czuję Twój oddech,

A ja w nim tonę, bez dna.

Bo miłość zostaje, gdy znika świat,

gdy serce pęka, a w oczach mgła.

Choć drogi nasze rozdzielił los,

ja wciąż Cię czuję, tak blisko, tuż obok snów.

Każdy dzień bez Ciebie to jak bez tchu,

a jednak uczę się w tym żyć.

Nie żałuję niczego, nawet łez,

bo każda z nich przypomina mi Ciebie.

Bo miłość zostaje, gdy znika świat,

gdy serce pęka, a w oczach mgła.

Choć drogi nasze rozdzielił los,

ja wciąż Cię czuję, tak blisko, tuż obok snów.

Może w innym czasie znów się spotkamy,

może tam, gdzie nie trzeba już żegnać.

Wtedy powiesz: „to zawsze byłeś Ty”,

a ja odpowiem — „ja nigdy nie przestałem wierzyć”.

Bo miłość zostaje, choć wszystko gaśnie,

wspomnienia płoną, lecz serce trwać chce.

Choć los nas dzieli, to dobrze wiem —

miłość zostaje,

na zawsze w nas.