Çok zaman geçti yorgunum
Otuz beş yaşında durgunum
Ama artık çok doluyum
Kaderim arkadaşım oldu
Hani ağlamak yoktu
Biliyorum sevenim hiç yoktu
Sigaram dermanım oldu
Çok sessiz kaldın dediler
Ama hiç dinlemediler
Acıların üzerine git dediler
Yine beni düşünmediler
Zaman geçiyor yok oluyorum
Kabul edin artık istemiyorum
Galiba bu sefer ölüyorum
Kaldım Bir başıma
Yürüyorum tek başıma
Gerek yok kasmaya
Geçmişimden kurtulamıyorum
Sanırım kafamda kuruyorum
Zorlanıyorum vedalaşamıyorum
Vuruluyorum sevdiklerimden
Kalıyor izleri en derinden
Uzaklaşıyorum kalplerinden
Nefes alamıyorum
Yeniden doğmaya çalışıyorum
Farkındayım ayağa kalkamıyorum
Başa sarıyorum
Arkama bakmıyorum
Korkuyorum kimlere kalıyorum
Anılarımı topluyorum
Sebebini arıyorum
Kaçamıyorum kendimden
Hayat su gibi akıyor ellerimden
Kurtulamıyorum bu düşüncelerimden
hayallerime bakıyorum gözlerden uzak
Çok garip ama göremiyorum
Çok zaman geçti yorgunum
Otuz beş yaşında durgunum
Ama artık çok doluyum