Dwie Drogi

Idę drogą, którą znam,
kamienie pamiętają moje kroki.
Tyle razy myślałem:
„to już, tu jest dom”.
Ale cisza zaczęła mówić więcej
niż hałas, który mnie niósł.
Szukałem światła tam,
gdzie było wygodnie.
Szukałem sensu tam,
gdzie było bezpiecznie.

[Pre-chorus] 
I nie zgubiłem się —
po prostu dorastałem.

[Refren] 
Są drogi moje
i są drogi Twoje.
Jedne uczą mnie żyć,
drugie uczą mnie widzieć.
Dajesz mi wolność,
nie zamykasz drzwi.
Stawiasz znaki po drodze,
gdy serce zaczyna pytać:
dokąd iść.

Zmieniłem kurs więcej niż raz,
niektóre ścieżki umarły po cichu.
Nie dlatego, że były złe —
po prostu przestały prowadzić dalej.
Czasem idę tam,
gdzie czuję się dobrze.
Czasem stoję w miejscu,
bo boję się głębi.

[Pre-chorus II] 
A Ty jesteś blisko,
nawet gdy idę sam.

[Refren] 
Są drogi moje
i są drogi Twoje.
Jedne uczą mnie świata,
drugie uczą mnie prawdy.
Dajesz mi wolność,
nie odbierasz snów.
Ale gdy proszę o światło,
Twoja droga
zawsze prowadzi dalej.

[Bridge] 
Nie ciągniesz mnie za rękę.
Idziesz obok.
Czekasz.
Mówisz ciszej niż lęk,
ale prawdziwiej niż wszystko inne.
I nagle widzę znaki,
które były tu od zawsze.

[Refren – cicho] 
Są drogi moje…
i są drogi Twoje…

[Refren – pełny] 
Potrzebuję obu,
żeby zrozumieć jedną.
Potrzebuję czasu,
żeby wybrać światło.
Bo dopiero gdy przejdę swoje ścieżki,
rozumiem,
że Twoja
jest najlepsza.

[Outro] 
Idę.
Nie szybciej — głębiej.

ambient worship ballad, intimate male or female vocal, minimal piano, deep pads, very slow, no drums