Prompt / Lyrics
[Intro – Fısıltı] Bazı insanlar gitmez… Sadece kalbin şeklini değiştirir… [Verse 1] Aynada yüzüm var ama ben eksik, Bakışlarım kırık bir cam gibi çizik. Zaman geçti diyorlar, inanmıyorum, Çünkü acı takvim tutmaz… biliyorum. Kalabalıkta kaybolmak kolaymış meğer, İnsan en çok kendi içinde sürgün olurmuş. Ben herkese yetiştim belki ama Kendime bir adım bile varamamışım. [Nakarat] Omzumda taşıdığım bir gölge var, Ne siliniyor ne de azalıyor. Adını söylemesem de içim duyuyor, Kalbim susuyor ama Acım hâlâ konuşuyor… [Verse 2] Bir kapı çarpıldı içimde o gün, Rüzgârı hâlâ esiyor her gece. Gülüşüm emanetti yüzümde, Sahibi çoktan gitmişti bence. Yaralar kapanır derler ya hani, Benimkiler kabuk tutmadı bile. İnsan bazen hayatta kalır, Ama yaşamaz… sadece yürür ileriye. [Son Nakarat – Yükselerek] Omzumda taşıdığım bir gölge var, Ben nereye gitsem peşimden gelir. Yüzüm başka, kalbim başka söyler, Yaşıyorum sanılırım… Ama içimde biri her gece ölür. [Şiir – Müzik yavaşlar, keman tek kalır] Ben seni unutmadım… Sadece adını sessiz söylemeyi öğrendim. Kalbime bir sandalye çektim, Yokluğunu oturttum. Şimdi biri sorunca “iyi misin?” diye, Gülüyorum… Çünkü bazı acılar anlatılmaz, Sadece taşınır. Ve ben… Taşımaya alıştım.
Tags
Damar slow arabesk, kadın vokal, yoğun keman, piyano ve yaylılar, dramatik yükseliş, şiirli final
Duration
3:31
Instrumental
No
Created
2/19/2026