Ręka w rękę

Biec w morze zbóż ręka w ręke

Jak zaczarowani

zaplątać w sidła serce

Uciekać przed deszczem

zmywać z twarzy strach

Widzieć co za pierwszym razem...

to szczęście ten czar...

Nauczyć sie jak w miejscu czas zatrzymać

Nie mowić nic...

milczeć...

nie nazywać

Czulej bliżej widzieć więcej

Niech ma być co będzie

Wtulić sie w blask księżyca

nie słuchać ludzi

W starej szopie

na miękkim sianie o poranku się budzić

Szczerym uśmiechem

szeptem nie słowem tulić się co dnia...

To co daje nam życie

pełnymi garściami brać

A w tym słońcu

będziemy kąpać się co dnia

Będziemy czuli jego ciepło i smak

Wpatrzeni jak dzieci na kolorowy świat

Będziemy przy nim rozkwitać

jak wiosenną porą kwiat

Zabłądzimy pewnego razu

wśród szelestu drzew

Będziemy przed światem uciekać...

w niewiadomym kierunku...

niewiadomo gdzie