Blijf bij mij

Je staat in de deur: half hier, half weg.

Mijn mond zegt “oké”, mijn ogen “nee”.

Je lacht te snel, maar het is niet licht.

Je zegt “komt goed” — ik hoor “ik ga”.

Je hand raakt mij en laat weer los.

Alsof je wilt, maar niet nu.

Ik wil geen “ooit”. Ik wil nu.

Zeg het heel simpel: kies je mij?

Dus blijf bij mij, zeg ja tegen mij.

Zeg geen “misschien” — zeg: “ik kies jou blij.”

Neem me niet half, neem me heel dichtbij.

Kies jij voor mij — dan kies ik jou blij.

Dus blijf bij mij, zeg ja tegen mij.

Niet “later”, niet “ooit” — maar nu: “ik kies jou blij.”

Neem me niet half, neem me heel dichtbij.

Kies jij voor mij — dan kies ik jou blij.

Dus blijf bij mij, zeg ja tegen mij.

Geen “straks”, geen “misschien” — zeg: “ik kies jou blij.”

Neem me niet half, neem me heel dichtbij.

Kies jij voor mij — dan kies ik jou blij.

Geen groot gedoe. Alleen jij en ik.

En in jouw “ik blijf” wordt het weer licht.