Wiedźma

Odkryłam w sobie wiedźmę

Dar który drzemał we mnie

Ku przeznaczeniu dziś biegnę

Nie jestem już ciszą we dnie

Dziś moją mocą jest serce

I krew która w żyłach płynie

Co złe i czego nie chcę

Odchodzi wraz z wiatrem i pyłem

To matka natura mnie karmi

Obdarza energią życiową

To ona daje mi znaki

Bym szła z podniesioną głową

To dzięki niej dziś widzę

To co przed innymi schowane

To co prowadzi mnie przez życie

Dla innych całkiem nieznane

Nieznane

I niech się stanie co ma się stać

Co serce na prawdę zamknęło

Przestaję ciemności już się bać

To mojej duszy arcydzieło

Co ma przyjść niech przyjdzie teraz

Niech da mi energię i uzdrowienie

Dziś jestem w mocy i duchów szeptach

Ich siłą, prawdą błogosławieniem

Co odejść miało na zawsze odejdzie

Niech już nie stoi na mojej drodze

A kiedy słońce o brzasku wzejdzie

W sile i mocy dziś się odrodzę

Dziś się odrodzę

Odrodzę

Otaczam się ziołami

Naturą która mnie leczy

Rozmawiam ze zwierzętami

Ich miłość mnie nie kaleczy

Księżyc jest mym powiernikiem

To jemu sekrety oddaję

On szepcze nie mówi krzykiem

Jest mym wirtuozem i przewodnikiem

Mym przewodnikiem

Odkryłam w sobie wiedźmę

Kobietę z duszą i sercem odważnym

Nie jestem ciszą lecz życia szeptem

Słowem który jest krokiem mym każdym

Uśmiechem obdarzam każde stworzenie

Człowiek i zwierze mają znaczenie

Lecz jeśli ktoś wyciągnie rękę

Chcąc zadać ból wywołać rany

Bez słowa karma pośle mu udrękę

By poczuł dotkliwie los sobie zadany

Los sobie zadany

I niech się stanie co ma się stać

Co serce na prawdę zamknęło

Przestaję ciemności już się bać

To mojej duszy arcydzieło

A co ma przyjść niech przyjdzie teraz

Niech da mi energię i uzdrowienie

Dziś jestem w mocy i duchów szeptach

Ich siłą, prawdą błogosławieniem

Co odejść miało na zawsze odejdzie

Niech już nie stoi na mojej drodze

A kiedy słońce o brzasku wzejdzie

W sile i mocy dziś się odrodzę

Dziś się odrodzę

Odrodzę

Dziś Moje stopy czują chłód ziemi

Oddech splata się z mgłą nad wodami

Jestem gałęzią, wśród drzew korzeni

Jestem ogniem, co ciemność rozpali

Nie szukaj mnie w tym, co serce zamyka

Spaliłam mosty, sypię sól za sobą

Dziś we mnie śpiewa mej duszy muzyka

Wszystko, co ukryte, jest we mnie

Nie znika

nie znika

Nie nie nie

Nie znika

Odkryłam wiedźmę, kobietę odważną

Co nie jest ciszą, lecz życia tchnieniem

Słowem, co staje się chwilą każdą

I dłonią, co niesie ukojenie

Lecz kto złą rękę na mnie wyciągnie

Chcąc zadać rany, przynieść udrękę

Tego moc karmy w mroku dosięgnie

Sam na swą duszę nałoży mękę

Nałoży na duszę mękę

Nałoży mękę

Niech tak będzie niech się stanie

Co dostaję to oddaję

Co przychodzi niech przychodzi

Niech mą duszę wyswobodzi

Co ma odejść niech odejdzie

Niech mój księżyc w pełni wzejdzie

Co jest teraz niech zostanie

Niech mi moc i siłę naddaje

Mym prowadzeniem są duchy za lasem

Są mym przeznaczeniem

Przewodnikiem i kompasem

Niech tak będzie niech się spełni

Dziś mój dom spokój wypełni

Spokój wypełni

Wypełni spokój