💝 بَر اُسْتادِ نیکْ
✍ اَرْجی اَز ا
سُخَن،
سَخْتِه جُویَم
که باشَد به داد
زَبانْ، گُنْگ
کایَد چِه سانْ دَر گُشاد؟
مَر اَنْدیشِه را پایْ،
لُوک اَسْت و لَنْگ
به پِیْ، سَنْگ
واهَنْگِِ مَنْ بَر چَکاد
مَرا رایِِ دِل،
تا مَگَر دَر رَسَم
بَر آنْ بَر بُلَنْدا،
کَمَمْ تُوش و زاد
بِدانْ جا نِشَسْت اَسْت و هَمْ پایْگاه
بُلَنْدا نِشین،
مَرْتُوِي را سِتاد...
بُزُرْگیسْت گیتی وِرا اَرْجْدار
به ديرَنْد،
بودَسْت نام، اُوسْتاد
مَرا بَخْتْ آمَد به نیکْاَخْتَری
که راهَم بَر آنْ اُوسْتاد، اُوفْتاد
بَر آنْ سَر،
به پاسْ اَرْمَغانَشْ بَرَم،
دِلَم اَرْجِ بیمَر،
به دَسْت اَسْت باد
دُرُسْت این سُخَن؛
مَن هَمانْ کودَکَم
که کوُتَهْزَمانْ
بَر جَهانْ پا نَهاد
گَر اینَکْ سُخَنْ بَرْ زَبانْ آوَرَم،
کُنَم پاسِ اُسْتادِ نیکُونِژاد،
چِِه دَر رِشْتِه آمایَم اَنْدَر سِپاس،
سِزاوارِ آن مَرْدِ دِلْ پُرْ زِ راد؟
بُزُرْگْ اُوسْتادَم
که «شَهْنامِه» را
به چَشْمان و هَم
بَر دِلَم بَر نَهاد
سُخَنْ با زبانْگُنْگی آغازْ شُد
نَيارِسْت و یِک اَز هِزارَت نَداد
گِرانْمایِه!
این دانِشْآمُوزْ را
یِکی چارِه مانْدَسْت و
دیگَر مَباد
هِزار آرِزو، ایزَد آرَم گَواه
یِک اَز مِهْرِتانْ را
شِیانْ سَد دَهاد
به شادابْرُوییّ و دِلْخُرَّمی
شُما را دَمادَم
دِلْْ آگَنْدِه، شاد
بَر اینْ پاس،
کاگَهْ زِ فِرْدُوْسِیاَم،
خِرَد پاسِبانْتان،
شُما را بِپاد
بُوَدْ دانِشْآمُوزِتان را به لَبْ
فُزُونْ دَر فُزونْ
خان و مانْتانْ فُزاد
دِلْ اَز مِِهْر و او راست هُوش
اُوسْتاد!
کِه جاویدْ مانیدْ
او را به یاد
گَواه آرَم اَنْدیشِه و گُفْت و کَرْد
کِه نیکی نِگَهْبانِ اُسْتاد باد
تَنْ از ناخوشی دور اَز اَنْدُوه، دِل
خِرَد راسْت، جانْ را به نیرو کُناد
دِلی کانِ مِهْر اَسْت
اُسْتاد را
وِرا شاد و آباد، آن دِلْ بُواد!
اَز : پارسا
[Pre Chorus]
