[Intro – Flüstern + Wind]
Í norðrmyrkri…
úlfr ýlir…
Blut im Schnee…
der Norden ruft…
[Strophe I – ruhig, nordisch getragen]
Úlfr gengr um skóga svarta,
snær ok stormr um hjarta.
Sein Schatten tanzt im Mondenschein,
kalt wie Stahl und doch allein.
Augu skína, stjörnur bjartar,
rúnar lifa í fornum hjörtum.
Ein Flüstern weht durch Eis und Zeit —
Der Wolf erwacht zur Ewigkeit.
[Pre-Chorus – Aufbau]
Óðinn kallar í éli hart —
hörst du den Schlag in deiner Brust?
Fenrisblóð í æðum rennr —
Der Norden brennt! Der Norden brennt!
[Chorus – kraftvoll, mit Chor]
HEUL! — Úlfr norðrsins, rís upp nú!
HEUL! — Dein Geist lebt fort im Sturm dazu!
Durch Feuer, Frost und Ragnarök,
Dein Ruf zerreißt der Welten Jök!
Ýl! Ýl! í myrkri blóð!
Der Wolf ist frei — der Wolf ist Tod!
[Strophe II – härter, Doublebass]
Blut im Schnee und Donnerhall,
kein König herrscht im Winterfall.
Hjarta kalt sem jökull stinnr,
doch brennend wild der Kampf beginnt.
Í fjǫllum glymr sein uralter Klang,
wie Sagas Wort, wie Runensang.
Kein Jarl, kein Gott hält ihn im Bann —
Der Wolf bricht jede Fessel dann!
[Bridge – episch, halb gesprochen / halb gesungen]
Þegar Asgarðr fellr í loga,
þegar heimr klofnar í skugga —
Þá stendr úlfr einn í rjúkandi jǫrð…
Und lacht im Flammenmeer.
[Breakdown – langsam, schwer]
Ýl…
í alda rás…
Blut…
im Frost…
Norðr…
Blóð…
ÚLFR!!!
[Finaler Chorus – größer, mit Chor & Backing-Shouts]
HEUL! — Úlfr norðrsins, frjáls ok máttugr!
HEUL! — Kein Ende kennt dein alter Schwur!
Runen brennen, Welten beben,
In deinem Schrei stirbt selbst das Leben!
Ýl! Ýl! í stormi svart!
Der Wolf des Nordens — Herz aus Stahl und hart!
[Outro – atmosphärisch]
Í norðri hljómar forn seiðr…
Der Wolf vergeht nie ganz.
Úlfr lifir…
im Blut.