САМАРҚАНД — ХОТИРАҲОИ МО
Samarkand — Our Memories
Самарқанд, Самарқанд, шаҳри азизи мо,
Дар кӯчаҳои ту мондааст садои мо.
Солҳо гузаштанд, одамон рафтанд,
Аммо хотираҳо дар дилҳо монданд.
Эй Самарқанд, туро пазмон шудам,
Рӯзҳои гузаштаро пазмон шудам.
Хонаи падар, хандаи модар,
Он рӯзҳои ширинро пазмон шудам.
Залманҷон, номи ту дар дили мост,
Ёди ту ҳамеша ҳамроҳи мост.
Рафтӣ аз пеши мо, вале аз дил не,
Муҳаббати ту мемонад то абад.
Эй Залманҷон, куҷоӣ, куҷоӣ?
Дили моро танҳо гузоштӣ.
Овозат ҳанӯз дар гӯши мост,
Хандаи ту ҳанӯз дар ёди мост.
Бародару хоҳар як ҷо мешуданд,
Дар гирди дастархон механдиданд.
Имрӯз ҳар кас дар як гӯшаи ҷаҳон,
Лекин дилҳо мондаанд бо ҳам ҳамон.
Самарқанд, Самарқанд, шаҳри ҷавонӣ,
Шаҳри муҳаббат, шаҳри хонадонӣ.
Ҳар кӯчаи ту як хотира дорад,
Ҳар хонаи ту як қисса дорад.
Куҷо шуданд он рӯзҳои мо?
Куҷо шуданд азизони мо?
Яке рафт, дигаре дур шуд,
Вале муҳаббати оила гум нашуд.
Эй Самарқанд, туро пазмон шудам,
Он рӯзҳои ширинро пазмон шудам.
Падару модар, хоҳару бародар,
Он хонаи пур аз меҳрро пазмон шудам.
Залманҷон, ором бихоб, азизи мо,
Нури хотираат мемонад бо мо.
То вақте ки дилҳои мо метапанд,
Номи ту дар хонадони мо мемонад.
Самарқанд… Самарқанд…
Туро пазмон шудам…
Залманҷон… Залманҷон…
Туро пазмон шудам…
Одам меравад — хотира мемонад,
Сол мегузарад — муҳаббат мемонад.
То охири умр, то охири роҳ,
Оила дар қалби мо мемонад.
Самарқанд…
Шаҳри хотираҳои мо…
Залманҷон…
Ҳамеша дар дили мо…