Miejsce

[Intro: 30s]
[Style: Steady mechanical wood tapping. Rhythmic nylon string plucking]

[Verse 1: Melodic, Rhythmic]
W pokoju jest stół, łóżko, lampa.
Jestem i ja. Tyle opis tego miejsca,
w którym spocznę dziś wieczorem.
Dlaczego?
Na to pytanie
odpowiedzi w wierszu nie udzielę.
Mamy niedzielę. Rym świetny.
Dzień pierwszy. Tygodnia początek.
Zapętlam wątek.
I już.
 
[Verse 2: Melodic, Rhythmic]
W pokoju jest stół i te de.
Ja siedzę.
Smutne dopełnienie zwięzłej dekoracji.
Nie cenię tej roli? Otóż nie.
W roli człowieka czuję się świetnie.
Nie odpowiada mi tylko brzuchomówcy los,
który myśl i głos w słowo skojarzył.
Nazwał mową.
Tego osiągnięcia gatunku nie cenię,
choć znoszę je dzielnie.
Niezupełnie.
Ale cyt...
 
[Chorus: Melodic, Build up]
Cóż...
Byle tchórz może się wzruszyć,
klepiąc samotność w plecy
i wypinać brzuch.
Za dwóch istnieć nie sposób.
Chyba nie? A zresztą...
Kto to wie?
No, nie. Za siebie przeżyć życie
to wystarczający trud.
Po co się dzielić czymś,
co niepełne.
Godne wypełnienia
od dziś do chwili,
gdy westchnie się – żegnaj,
nie – do widzenia.
 
[Outro: Slow down, Melodic sustain]
I wtedy... Inaczej niż dziś.
Ostatnia myśl skierowana
na teraz i tu –
jęknie – już...
Już więcej nie stanie się nic.
Już nie ma  przyszłości,
prócz tej, która swój sznurek
zwija w supełek –
nieskończoności.
Istnieje – a jakże –
bez treści.
I jeszcze gotowa pomieścić
treść każdą.
W dowolnej  chwili.
To cud. To cud.

Minimalist Structuralism, 90bpm, Male Voice, Repetitive Nylon String Plucking, Wood Tapping, Dry