Masterchef szos

Kilometry uciekają, asfalt mknie pod kołami,

Lecz ja nie żyję tylko samymi trasami.

Choć kabina to nie salon, a palnik mam skromny,

Mój kulinarny instynkt jest wprost nieprzytomny!

Mówią mi: „Chłopie, Ty masz fach w tych rękach!”,

Bo przy moich daniach każdy żołądek pęka –

Z zachwytu oczywiście, z radości i smaku,

Nie znajdziesz lepszej kuchni na całym szlaku!

Bo ja kocham pichcić, mieszać i smażyć,

O wielkiej uczcie codziennie marzyć!

Niech będzie barwnie, niech pachnie wspaniale,

W trasie czy w domu – nie nudzę się wcale!

Bo życie jest zbyt krótkie, by jeść byle co,

Więc sypię przyprawy i robię to „coś”!

Zabawa przy garach, uśmiech na twarzy,

Niech każdy się dowie, co dziś się tu parzy!

Dzisiaj pod Londynem, angielska pogoda,

Lecz na nudne kanapki czasu mi szkoda.

Krewetki już lądują, różowe i świeże,

Zaraz tagliatelle rozgości się na talerzu.

Białe wino syczy, aromat uderza,

To jest ta chwila dla prawdziwego konesera!

Ma być kolorowo, estetyka to podstawa,

Bo dobre jedzenie to najlepsza zabawa.

Nie odpuszczam nigdy, choć bywa pod górkę,

Zamiast fast-fooda, wolę makaronu rurkę.

Inni jedzą w biegu, ja celebruję danie,

Bo jakość posiłku to dobre rano wstanie!

Cieszy mnie ten zapach, cieszy oka blask,

Mój mobilny stolik – to mój własny blat!

Bo ja kocham pichcić, mieszać i smażyć,

O wielkiej uczcie codziennie marzyć!

Niech będzie barwnie, niech pachnie wspaniale,

W trasie czy w domu – nie nudzę się wcale!

Bo życie jest zbyt krótkie, by jeść byle co,

Więc sypię przyprawy i robię to „coś”!

Więc smacznego wszystkim, gdziekolwiek jedziecie,

Róbcie sobie dobrze – najlepiej na świecie!

Krewetka na widelcu, wino w kubku lśni,

To są te najlepsze, kulinarne dni!

Smacznego!