Eksik Yuva

Yokluğun içimde, hep bir boşluk var

Adını sayıklarken düşlerim ağlar

Küçük bir el beklerdi yanında duracak

Ama sen hep uzak, hep uzak

Gece yarısı odama sessiz girdin mi hiç?

Sözlerin rüzgar, yokluğun derin bir çizik

Küçük kalbim soruyor hâlâ: “Neden yoksun?”

Gölgen düşer bazen, ama sıcaklığın yok

Arkadaşlar anlatır, babaları sarar onları

Ben ise aynada kendi gözyaşlarımı bulurum

Oynamayı, gülmeyi, güveni senle öğrenmek isterdim

Ama eksik bir parça var, hep eksik bir parça

Bir gün gelir mi bilmem, ellerin tutar mı ellerimi

Bir umut ışığı belki, kaybolan yıllarımın içinde

Yokluğun içimde, hep bir boşluk var

Adını sayıklarken düşlerim ağlar

Küçük bir el beklerdi yanında duracak

Ama sen hep uzak, hep uzak