Αθηνά μου

Αθηνά μου, κάθε μέρα σ’ έχω μέσα στο μυαλό,

δίνεις λόγο να παλεύω, να κρατάω το καλό.

Δεν χρειάζομαι πολλά, μόνο εσένα εδώ,

είσαι η φλόγα που μ’ ανάβει και με κάνει να πετώ.

Μες στο βλέμμα σου καθρέφτης, δείχνει ποιος είμαι στ’ αλήθεια,

σε μια πόλη γεμάτη ψέμα, είσαι η μόνη μου αλήθεια.

Δεν γυρεύω παραπάνω, ούτε λάμψη, ούτε σκηνές,

θέλω βόλτες μες στη νύχτα, δυο καρδιές κι όχι φωνές.

Όταν μιλάς, οι σιωπές σπάνε σαν γυαλί,

και ο χρόνος σταματάει, όλα γίνονται στιγμή.

Σου το λέω καθαρά, δεν χρειάζεται κρυφά,

στη ζωή μου ήρθες μ’ έγραψες ρυθμό κι αρμονικά.

Αθηνά μου, κάθε μέρα σ’ έχω μέσα στο μυαλό,

δίνεις λόγο να παλεύω, να κρατάω το καλό.

Δεν χρειάζομαι πολλά, μόνο εσένα εδώ,

είσαι η φλόγα που μ’ ανάβει και με κάνει να πετώ.

Σαν τραγούδι στο repeat, δεν κουράζομαι ποτέ,

ό,τι ζω μαζί σου γράφω, να το νιώσουνε κι αυτοί.

Δεν είναι απλά έρωτας, είναι κάτι πιο βαθύ,

σαν rap που βγαίνει ατόφιο, δεν φοβάται να ακουστεί.

Αν χαθώ μες στον καπνό, ξέρω πάλι θα με βρεις,

μες στη σκόνη και τον θόρυβο, θα ‘σαι πάντα εκεί.

Κι αν οι δρόμοι μας γεμίσουνε φωνές και καπνό,

με το χέρι σου στο δικό μου, όλα βγάζουν σκοπό.

Αθηνά μου, κάθε μέρα σ’ έχω μέσα στο μυαλό,

δίνεις λόγο να παλεύω, να κρατάω το καλό.

Δεν χρειάζομαι πολλά, μόνο εσένα εδώ,

είσαι η φλόγα που μ’ ανάβει και με κάνει να πετώ.