Nowy start (Dla Izy)

Słowa jak cios, padły prosto w twarz

Świat się zatrzymał, choć słońce wciąż lśni

Diagnoza jak wyrok, w oczach pustka i strach

Czy to już koniec moich dni?

Zgasło światło, noc bez gwiazd

Poczułam, że ucieka życie mi

Bez nadziei, bez sił, bez szans

Nie chcę już żyć, nie chcę już śnić

Ciepła dłoń w mej dłoni, cichy szept

„Jestem tu, trwaj, nie poddamy się”

Twoja siła mym tlenem, twa moc mnie wsparła

Gdy w tunelu nie widziałam już światła

Zgasło światło, noc bez gwiazd

Poczułam, że ucieka życie mi

Bez nadziei, bez sił, bez szans

Nie chcę już żyć, nie chcę już śnić

Miesiące bólu, cierpienia, łez

Chemia spala, wyniszcza, zabiera mi mnie

W lustrze widzę - nie człowieka lecz cień

Lecz w oczach mych wciąż iskry nadziei tlą się

Zgasło światło, noc bez gwiazd

Poczułam, że ucieka życie mi

Bez nadziei, bez sił, bez szans

Nie chcę już żyć, nie chcę już śnić

Są dni, gdy myślę, „po co to, na co?”

Może lepiej po prostu odpuścić sobie to

Włosy w garści, smak to wielka gorycz jest

Gdzie w tym wszystkim jest jakiś sens?

Ale walczę, choć sił już brak

Dla ciebie, dla nas, dla każdego dnia

Bo wiem, że tam na końcu drogi ukryte

Czeka na mnie życie!

Zgasło światło, noc bez gwiazd

Poczułam, że ucieka życie mi

Bez nadziei, bez sił, bez szans

Nie chcę już żyć, nie chcę już śnić

Nagle cisza. Dzwoni telefon

„Wyniki są czyste, pokonałaś to, kobieto”

I łzy szczęścia, ulga, euforia

Wróciłam, jestem, oddycham!

Odrastają włosy, wraca mi apetyt

Chcę chodzić, rozmawiać, śmiać się

Bo każdy dzień jest cudem, jest nowym startem

I wiem, że przetrwać to wszystko było warto.