Stan nieważkości

Ociągam dziś się trochę choć sama nie wiem dlaczego, za oknem świeci słońce, do dnia woła mojego

Chyba najwyższa pora się obudzić

Śniadanie zjeść iść w drogę

Nie ma sensu ze sobą się kłócić

Zawracać sobie ciągle czymś głowę

Może nie będzie idealnie

Może trudności spotkam po drodze

Lecz nie oznacza to wcale

Że będzie jeszcze jeszcze gorzej

Nie nie nie nie oznacza

Bo to jest mój stan – stan nieważkości

Nie trzeba mi kawy ni transfuzji godności

W tym moim szaleństwie spokój wielki panuje

Raz w nim sobie płynę raz głęboko nurkuję

A nieraz bywa że głowę sobie sama psuję

Tej nieważkości dziś się poddałam

Nie będę twardo teraz po ziemi stąpała

Lecz Będę w mych chmurach tak sobie pływała

Pytania świdrują mi mózg jak stare tępe wiertła

Krążą tak krążą i drążą chciałyby mnie chyba opętać

Od samego rana ten stan w mojej głowie trwa

Obieram więc inny szlak niech każdy z nich go zna

Kiedy na coś spojrzę mam chyba deżawi

te same ulice twarze... czy to są moje sny?

Biję się wtedy z myślami, to chyba setne wcielenie

Zostawiam za sobą te blade, te senne jakieś złudzenie

Bo wciąż mi się wydaje że dłużej jakoś żyję

Że to nie pierwsze życie gdy się z myślami biję

Bo to jest mój stan – stan nieważkości

Nie trzeba mi kawy ni transfuzji godności

W tym moim szaleństwie spokój wielki panuje

Raz w nim sobie płynę raz głęboko nurkuję

A nieraz bywa że głowę sobie sama psuję

Tej nieważkości dziś się poddałam

Nie będę twardo teraz po ziemi stąpała

Lecz Będę w mych chmurach tak sobie pływała

Dziwny jest ten mój stan Z euforii w zadumę popada

Za chwilę gdzieś płynie z wiatrem

W szaleństwo się przeradza

może to nie szaleństwo Może nie zwariowałam

Może to moje królestwo w nim siebie koronowałam

Bo przecież można być panią

Na swoich własnych włościach

Być swoją własną poddaną Opływać w posiadłościach

I nie są to żadne wille ni żadne lokaty na koncie

Lecz to spokojne życie od chaosu uciekające

I może to być stan ten stan nieważkości

Nie potrzebuję reanimacji Ni transfuzji godności

Bo w szaleństwie moim Spokój i cisza panuje

W nim sobie tak pływam W nim sobie nurkuję

Z nim świat odkrywam Z nim sobie wibruję

Nie potrzebuję reanimacji nie trzeba mi braw

Znalazłam swój spokój nawet wśród zawiłych spraw

W tym moim szaleństwie w tej ciszy bez granic

Nie oddam tej wolności nie oddam jej za nic. Nie nie nie nie oddam za nic

Tak się czuję Doskonale...

Tak się czuję w moim szale

W moim szale i nieważkości tak podążam do wolności

Podążam do wolności

Bo to jest mój stan – stan nieważkości

Nie trzeba mi kawy ni transfuzji godności

W tym moim szaleństwie spokój wielki panuje

Raz w nim sobie płynę raz głęboko nurkuję

A nieraz bywa że głowę sobie sama psuję

Tej nieważkości dziś się poddałam

Nie będę twardo teraz po ziemi stąpała

Lecz Będę w mych chmurach tak sobie pływała