Untitled

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు,

నువ్వస్తూ ఏమీ తేలేదు, పోతూ తీసుకు పోలేవు

ఐనా అంతా నాదంటూ విర్రవీగుతావు.

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు,

నువు నడిచే నేల... పీల్చే గాలి... తాగే నీరు, నువు ప్రేమించే ఊరు.

ఎవరిచ్చారు ఇవన్నీ నీకు,

ప్రకృతి పెట్టిన బిక్షని మరువకు.

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు.

సూర్యుని కిరణం... తాకకుండ...

నల్లని మేఘం వర్శించకుండా...

పుడమి తల్లి పులకింఛేనా, పసిడి పంటలే పండేనా,

నీ ఆటలే తీరేనా, నీ ఊపిరే నిలిచేనా.

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు.

ఉప్పొంగే నదిని శాంతింపగలవా...

రగిలే బడబాగ్ని చల్లార్చ గలవా...

ప్రకృతి కన్నెర జేసిందా, బ్రతుకు పయణమే ఆగేనే, నీ కలల సౌధమే కూలేనే.

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు.

నువు పుట్టే నాడు నీకు తెలుసా...

నీ అంతిమ యాత్ర నువు చూడగలవా...

పుట్టకతో మొదలయ్యే ఆట మరణంతోనే ముగిసేను,

మద్య మూన్నాళ్ళ ముచ్చటకే మిడిసి మిడిసి పడుతుంటావు.

ఓ మనిషీ ఎంత నీ బ్రతుకు

ఎగిరెగిరి పడతావెందుకు,

నువ్వస్తూ ఏమీ తేలేదు, పోతూ తీసుకు పోలేవు

ఐనా అంతా నాదంటూ విర్రవీగుతావు.