Yox oluş

Sussada bütün səslər ,dayanmaz beynimin içi

Keçsədə bütün izlər,keçməz o günün izi

Köçüb gedib Gülüşüm,sənin gedişin kimi

Yanıb kül oldu artıq hisslərim,sənin yox oluşun kimi..

Nəqarət

Təkəm sanki bu şəhərdə,heç kim eşitmir səsimi

Beynimdəkilər susmayır ,yandırır qəlbimin içini

Baxdım bu gündə aynaya,tanımadım özümü.

O gün lə birgə itirdim özümü.

Olsada çox sözüm,,susdururam sözümü

İndi isə səssizliyin içində,itirirəm özümü

O gül artıq tükəndi,qopan kimi ağacdan

Hər şeydən geriyə bir sətir qaldı yar'dan

Yoruldum artıq ,düşdüm haldan- ruhdan

Hər şeydən geriyə,bir ətir qaldı yar'dan

Nəqarət

Bir vaxtlar işıq idim,indi kölgəyə dönmüşəm

Xəyalımdaki sənə yuxuda belə küsmüşəm...