Nakaraan

Ang tagal na

noong huli kong tula

lahat kasi ng inalayan at sinulatan ko,

nauwi sa wala.

Kaya nga kahit gusto

kitang ipagmalaki sa madla

ay pinigilan ko,

baka kasi mapako.Hindi kita sinigaw sa tala,

kundi hiniling kita kay bathala.

Medyo corny kung tutuusin

pero ‘di ko na kasi kayang tiisin.

Hindi naman na kailangang tiisin,

wala naman na e,

wala ka naman na,

wala naman na talaga.

Wala naman talaga.

Kaya sa una at huli kong

sulat-alay para sayo,

sana'y dama mo ang munting presensya

ng paghanga na nauwi sa

pagluha.

hindi ko masasabing

talo ako,

kung una palang

wala naman pala ako sa laro.

Apat na taon na napa ang iyong pagkawala

Tila'y kahapon lang nang ikay lumisan

Ngunit ang tanging naiwan

Ang mga ala-alang hindi malilimutan.