KRYPTO

Kaufland, szósta rano — zimne światło, beton, kurz pod stopą,
komisjoner między regałami — cisza mówi „zostań tu, nie skoczysz ponad”.
Wózek sunie jak cień po hali, skaner pika rytm codzienny,
a w jego głowie inny wszechświat — cyfrowy ogień, puls odmienny.
Ręce szorstkie, plecy ciężkie, norma goni każdą godzinę,
ludzie tylko „od do”, a on już dawno patrzył dalej niż linię.
Telefon, przerwa, wykres świeci — zielony błysk w ciemności,
Bitcoin — szept wolności — jak iskra w sercu samotności.
Mówili „daj spokój, chłopie” — śmiech niósł się między paletami,
„to bańka, bajka, strata czasu” — krzyczeli, nie wiedząc co pali.
On milczał, siał w ciszy ziarno, gdy noc przykrywała miasto,
bo wiedział: wielkie drzewa rosną tam, gdzie inni nie patrzą.
[Refren]
Z hali do Lambo — od ciszy do blasku świateł,
z potu i zwątpienia — powstał nowy rozdział.
Śmiali się kiedyś głośno — dziś milkną, gdy przejeżdża,
bo kto wierzy mimo śmiechu — ten zmienia bieg przeznaczenia.
[Zwrotka 2]
Rynek krwawił czerwienią — liczby topniały jak lód,
strach szeptał „uciekaj teraz” — lecz on wybrał trud.
Bo pamiętał noce bez snu, ciężar ciszy i dna,
i przysiągł sobie: „już nigdy nie cofnie mnie strach”.
Zmiana, hala, wózek, skaner — lecz głowa już była gdzie indziej,
każdy dzień jak cegła — budował przyszłość cierpliwie.
Gdy inni spali — on liczył, czytał, analizował świat,
bo wiedział: jutro rodzi się z decyzji, które podejmiesz dziś sam.
I nagle — noc, wykres, błysk — jak eksplozja gwiazdy,
zera rosną, serce bije, los otwiera bramy.
Z palet do orbit — droga długa, lecz prawdziwa,
a chłopak z hali dziś Lamborghini przecina noc jak błyskawica.
[Refren — Outro]
Z hali do Lambo — z ciszy do światła miast,
z chłopaka z magazynu — milioner, co wygrał czas.
Nie fart, nie cud — tylko wiara i krok,
bo marzenia rosną tam, gdzie kiedyś był mrok.