[Verse]
Bir zamanlar dost, şimdi gölge nerdesin?
Kan damladı kalbimden, sorma kime geldim.
Kimseyi satmadım dedim, ama ben kendimi verdim,
Sokaklara borç değil, ama ruhumu serdim.
[Verse 2]
Hırsızlık peşindeydim, umut ceplerimde yalan,
Suçların gölgesinde kaçtım, bak bu dünyanın taban.
Pişmanlık fısıldadı, sessiz bir ağıt gibi,
Şimdi bu sokaklar benim, dostum değil ama biri.
[Chorus]
Sokaklarda yandım, ruhum külleri savuruyor,
Bir hata labirenti, üstümde iz kalıyor.
Dost dediklerim suskun, gözlerim gözlerde kin,
Ama artık sokak öğretir, tüm hikâyeyi bil.
[Verse 3]
Ayakkabım delik, ama vicdanım tamir gördü,
Ne insan ne şehir, yalnız zaman beni dövdü.
Hata köprülerinden geçtim, yanımdan geçti barut,
Yarınsa sokaklardan doğuyorsa hadi umut.
[Bridge]
Kırık taşlar parke değil, ayaklarını kanatan,
Gece yalnızlık değil, kovalayan gölgeyi anla.
Bir zamanlar kördüm, şimdi sokaklar ışık,
Hayat mezar değil dostum, hala zaman var yazık.
[Chorus]
Sokaklarda yandım, ruhum külleri savuruyor,
Bir hata labirenti, üstümde iz kalıyor.
Dost dediklerim suskun, gözlerim gözlerde kin,
Ama artık sokak öğretir, tüm hikâyeyi bil.