Gŵyl y Tân

Pennill 1

Dan y sêr mae’r tân yn llosgi,
Golau’n galw pawb ynghyd.
Hen alawon yn ein harwain,
At ein cartref yn y byd.

Pennill 2

Llaw wrth law rydym yn sefyll,
Calon wrth galon yn gryf.
Brodyr, chwiorydd yn canu,
Yn un llais drwy nos a dydd.

Cytgan

Canwch uchel! Codwch leisiau!
Un gymuned, un yw’r llwybr.
Cadwch y tân, cadwch y cof,
Byth ni syrth ein hysbryd ni.
Canwch uchel! Daw’r wawr newydd,
Gyda chariad, heddwch, nerth.
Wrth y fflam fe saif ein teulu,
Am byth yn un ar y ddaear.

Pennill 3

Drwm yn curo fel ein calon,
Traed yn dawnsio’n gylch o dân.
Hen a ifanc ochr yn ochr,
Rhannu llawenydd gyda’n cân.

Pennill 4

O’r mynyddoedd hyd y dyffryn,
O’r afonydd hyd y môr.
Pawb sy’n cwrdd o dan yr awyr,
Yn rhydd i ganu unwaith mwy.

Pont

Pan ddaw’r nos a’r gwynt yn oer,
Ni fydd neb ar ei ben ei hun.
Gyda thân a chân a gobaith,
Mae ein hysbryd byth yn un.

Pennill 5

Pan ddaw’r wawr dros ben y bryniau,
Cedwir gwres y nos yn fyw.
Hyd nes daw’r ŵyl i’n galw eto,
Bydd ein cariad byth yn fyw.

Cytgan

Canwch uchel! Codwch leisiau!
Un gymuned, un yw’r llwybr.
Cadwch y tân, cadwch y cof,
Byth ni syrth ein hysbryd ni.
Canwch uchel! Daw’r wawr newydd,
Gyda chariad, heddwch, nerth.
Wrth y fflam fe saif ein teulu,
Am byth yn un ar y ddaear.