சுயத்தின் தீயை ஏரத்த நாளே, உயிரூட்டும் பாடல் பாடுவேன் 🔥
(பல்லவி)
உள்ளம் எழில், கனவு மலர், நடுவே நம்மே சுடரும்,
பாலைவனம் போல அந்த ராத்திரி கூடப் மறையும்!
நீ எழும்பு, கனம் கொள், பாதையில் நடந்து போ,
ஆண்டு காலம் வருமிடே, நீவுவே ஒளிர்வாய் போ!
(அனுபல்லவி 1)
மௌனம் உடைத்த கணம் — மனம் விட்டு ஓடிடு,
அழகே உன் நெஞ்சில் மறைந்தென் பரிசை...
கண்ணீரின் மீதும் சிரிப்பு துளிகள் நட்சத்திரமாய்,
முன்னேறுவேன் என்றே நம்பி, நடுவுல வேகமாய்.
(மடக்கு)
ஓ... உன் கனவு தான் உன் சாலையின் தேன்,
காலடி ஒவ்வொரு படி — இசையாய் இருப்பின் போதான்.
கடவுளும் நம்பிக்கை, கைத்தொண்டரும் முயற்சி,
மண்ணில் விதைபோல் உன் நம்பிக்கை விதைபோல் வளரும்!
(அனுபல்லவி 2)
பிரயாசம் நிறைந்த பாதை — நீ பயணமாய் கொண்டால்,
அலைமாஅகும் குரலைக் கேட்டாய் என்றால் பூத்திடும் பூ!
சக்தி உண்டு உன்னுள், ஒளி உண்டு மனதில்,
சின்ன சின்ன வெற்றி சிரிப்பாய் பொற்கதிர் விரியும்.
(மடக்கு மீண்டும்)
ஓ... அசை தூண்டும் கனவு — இதயம் நடத்தும் ராகம்,
நினைவின் ஓசையிலே நீ தானே பாடி நட.
கட்டமைக்கும் காலை வரை, நீ மறக்காதே உன் நோக்கம்,
எள்ளின் கடிமுறை போடுனால் கூட, உன் வெற்றி அவன்!
(முதல் நிகழ்ச்சி —.bridge)
இணமலே இழக்கும் வானம், உனக்காகவே காத்திருக்கிறது,
புறம்போக்கு மின்னல் போல உன் அச்சம் மறியுது.
பாதையில் விழாமல் எழுந்து — கண் திற வாழ்வின் வித்தில்,
முழுகிட சுடராய் நீ; உள்ளமெல்லாம் பாடும் கதை!
(சமாபதி)
எத்தனையோ போர்களும், எத்தனை தடைகளும் வந்தாலும்,
உன் கனவு உன்னை அழைக்கும்; செல்வாய் நீ ஒளியாய்.
உறங்காத இதயம் துடிக்கும் போதே தென்பாய் எழுந்தேறு,
காலத்தின் ஓட்டத்தில் நீவுவே மாற்றமே!
(கடைசி வரிகள் — சுருதி)
நினைவுகளை நிறுத்தாதே, கனவுகளே உன் வழிகாட்டி,
உயிரின் சப்தம் உனக்கே பாடும்.