Gecə nəfəsi dərimdə iz
Ulduzlar içimdən süzülür gizli
Adını pıçıltı ilə çağırıram
Yanlış səslənir, amma doğrudur hissi
Kölgən divarda rəqs edir
Günah kimi, dua öyrənmiş
Mən düşmək üçün doğulmamışdım
Sən qalmağı mənə öyrətdin, bilmiş
Hər yara bir ulduz xəritəsi
Hər göz yaşı uçmağı öyrənir
Mən tərəddüddən doğuldum
Sən isə vidanı bilən biri idin
Qara mələk, apar məni yuxarı
Səssizlikdən, oddan o yana
Yansam belə, yavaş yandır
Qar kimi soyuq qanadlarında
Qara mələk, mərhəmətli olma
Ağlımdakı həqiqəti oxu
Nəfəsinlə əyilir cənnət
Qara mələk, qoy məğlub olum bu yolu
Halən çatlır çini kimi
Qızıl qaralır başının üstündə
Sevgi dərman kimi dadır
Zəhərdirsə, qoy sonuna kimi içim mən
Biz yaralarla danışırıq
Tanrıların unutduğu dildə
Hər “bəli” bir “yox”dan doğur
Hər ruh artıq satılıb gizlində
Pre-Chorus
Dirilmək istəmirəm
Müqəddəs bir çarə də yox
Mənə gözəl bir xəstəlik ver
Təhlükəli, amma saf çox
Qara mələk, çək məni dərinliyə
Qorxum gurultu olsun, öyrət
Batsam da, ruhumu xilas etmə
Qoy nəzarəti itirim, tam, bütöv şəkildə
Qara mələk, qeyri-real qal
Ürəyimə sağalmamağı öyrət
Bu sevgi bitməlidirsə əgər
Qara mələk, yalandan sevmə, getmə
Əgər lənətliyəmsə, yavaş lənətlə
Dodaqlarınla, müqəddəs sözlərlə yox
Sənə inanıram, günahsız günahda
Acıtmayan həqiqətdə, çox
Biz başlanğıcsız səslərik
Sönməyən qığılcımlarıq gecə
Bağışlanmaq istəmirəm mən
Sadəcə qanadığımda yanımda ol, yetər
Qara mələk, məni saxla
Səssizliklə iradə arasında
Göy üzülərsə parça-parça
Qoy dağılsın, hamısını istəyirəm bu anda
Qara mələk, mənimlə yox ol
Bu qırıq əbədiyyətdə
Nə vida var, nə işarə
Qara mələk, sənsən mənim həqiqətim
Gecə nəfəsi, bəraət yox
İki qara qanad səma qarşısında
Əgər bu səhvdirsə, qoy uzun çəksin
Mələklər qalmaq üçün deyil…
Onlar keçib gedər.
FerhadTuran