Couplet 1
Ik stond weer veel te vroeg
Op het perron waar alles later komt
En ik dacht terug aan vroeger
Maar dat heb ik weer te groot genoemd
Een trein reed zacht voorbij
Met mensen die ik ooit had kunnen zijn
En ik vroeg me stilletjes af
Hoe lang blijf jij nog in mijn trein?
Refrein
Want jij
Bent als een liedje dat blijft hangen in m’n hoofd
En ik
Ben maar wat regels die je ooit eens hebt geloofd
We lopen door
Tussen stations, langs stille perrons
En steeds als jij verdwijnt
Kom jij toch weer terug — in m’n refrein
Couplet 2
Ik zag je laatst weer staan
Bij dat café waar niemand ooit écht drinkt
Je lachte naar de ober
Zoals je vroeger ook naar mij — net iets te lang, geloof ik
En ik dacht: misschien moet ik
Niet zoeken naar verhalen die er nooit geweest zijn
Maar toch vroeg iets in mij
Of jij nog weleens twijfelt aan het einde van ons rijm
Refrein
Want jij
Bent als een liedje dat blijft hangen in m’n hoofd
En ik
Ben maar wat regels die je ooit eens hebt geloofd
We lopen door
Tussen stations, langs stille perrons
En steeds als jij verdwijnt
Kom jij toch weer terug — in m’n refrein
En ik ren
Maar nooit zo hard als jouw gedachten
En ik wacht
Maar nooit zo lang dat jij nog wachten kan
Toch ben ik blij
Dat ik af en toe mag vallen in jouw lach
Ook al weet ik
Dat je weer vertrekt — vandaag of morgen, ach…
Refrein (rustig)
Want jij
Bent als een liedje dat blijft hangen in m’n hoofd
En ik
Blijf steeds die regel die je ooit eens hebt geloofd
We lopen door
Tussen stations, langs stille perrons
En steeds als jij verdwijnt
Blijf jij toch bestaan — in m’n refrein