Giganotosaurus (Dutch Version)

In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,

Stond in het afnemende daglicht een beest op,

Buiten in de schaduw van het bleke maanlicht,

Terwijl je door de valleien dwaalt, waar de sterren elkaar ontmoeten,

Het hart en de geest sluimeren, maar worden wakker bij het rommelen van de donder.

In de loop der eeuwen ben je een onweersbui in de nacht,

Een herinnering aan de wildernis, een oproep om terug te komen.

Giganotosaurus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Koning van het land,

Met elke denderende stap begrijpen we allemaal,

Met tanden als zilveren dolken ga je op jacht,

je houdt voor geen enkel wezen halt.

Door de eeuwen heen dans je in het bleke maanlicht,

In een land voor onze tijd, waar de legendarische legenden slapen.

Giganotosaurus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,

De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld

Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........

Giganotosaurus, sta op, hoog,

Met een hart van donder en een geest om te vliegen,

Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,

Samen veroveren we, we staan tot het einde.

Dus marcheren we met opgeheven hoofden,

Giganotosaurus, ik zal je nooit vergeten.