Naalala mo pa ba, siguro hindi na sa marikit mong mga mata nakita ang liwanag ng buwan habang Kahawak kamay ka at hinihiling na sanay wag ng matapos pa ang Oras na kasama ka. kahapong lasing sa pag-ibig mo, ngayoy lasing sa pag-iwan mo sakit ng ulo’y balewala na, ang pusong sobrang sakit dahil sa babalikan ka na lang sa mga ala-ala ng kahapon na Kay Saya pag katapos ay sunod na araw ay wala ka na dahil may mahal ka ng iba. Balewala naman na tayoy wala naman na kaya bahala na kahit nakaka tanga