Рефрен:
Јован и Јулија — близнаци од Јеловце,
трчаат низ треви, сонце ги милува срце.
Дедо Јоше вика: „Полека деца мои!“,
баба Жижа се смее — дворот цел им брои.
Куплет 1:
Во Јеловце рано пее старо петле,
Јован шутира топка — право како стрела летне.
На маало сите велат: „Ова дете знае!“,
од Arsenal F.C. веќе скаути праќаат знаци тајни.
Со копачки прашина крева низ селски пат,
дрибла брзо, никој не му фаќа ред и такт.
Дедо Јоше свири со раце: „Ај уште еден гол!“,
цело село слави како финале светски бол.
Рефрен:
Јован и Јулија — близнаци од Јеловце,
трчаат низ треви, сонце ги милува срце.
Дедо Јоше вика: „Полека деца мои!“,
баба Жижа се смее — дворот цел им брои.
Куплет 2:
Јулија се врти како ветер меѓу цвет,
гимнастика игра — лесна како лет.
Скокови и ѕвезди, сите гледаат во чудо,
најдобра е малава — тоа веќе стана лудо.
Баба Жижа плете сенка под орев стар,
Јулија се смее — како пролетен жар.
„Ќе освојува медали!“ дедо гордо збори,
а Јован до сестра му победнички се бори.
Бридж:
Во тревата детство, во очите сон,
едниот за фудбал — другата шампион.
Јеловце ги памети секој ден и час,
близнаци со срце — најсилниот глас.
Финален рефрен:
Јован и Јулија — гордост на селото,
со дедо Јоше и Жижа — најтопло е летото.
Еден кон Арсенал, една кон златен трон,
а Јеловце ги чува како најубав сон.