Jovan i julija

Рефрен:

Јован и Јулија — близнаци од Јеловце,

трчаат низ треви, сонце ги милува срце.

Дедо Јоше вика: „Полека деца мои!“,

баба Жижа се смее — дворот цел им брои.

Куплет 1:

Во Јеловце рано пее старо петле,

Јован шутира топка — право како стрела летне.

На маало сите велат: „Ова дете знае!“,

од Arsenal F.C. веќе скаути праќаат знаци тајни.

Со копачки прашина крева низ селски пат,

дрибла брзо, никој не му фаќа ред и такт.

Дедо Јоше свири со раце: „Ај уште еден гол!“,

цело село слави како финале светски бол.

Рефрен:

Јован и Јулија — близнаци од Јеловце,

трчаат низ треви, сонце ги милува срце.

Дедо Јоше вика: „Полека деца мои!“,

баба Жижа се смее — дворот цел им брои.

Куплет 2:

Јулија се врти како ветер меѓу цвет,

гимнастика игра — лесна како лет.

Скокови и ѕвезди, сите гледаат во чудо,

најдобра е малава — тоа веќе стана лудо.

Баба Жижа плете сенка под орев стар,

Јулија се смее — како пролетен жар.

„Ќе освојува медали!“ дедо гордо збори,

а Јован до сестра му победнички се бори.

Бридж:

Во тревата детство, во очите сон,

едниот за фудбал — другата шампион.

Јеловце ги памети секој ден и час,

близнаци со срце — најсилниот глас.

Финален рефрен:

Јован и Јулија — гордост на селото,

со дедо Јоше и Жижа — најтопло е летото.

Еден кон Арсенал, една кон златен трон,

а Јеловце ги чува како најубав сон.