Principium

(Prologus)

In principio erat Silentium,

et Silentium erat cum homine,

et Silentium erat homo.

Omnia per Vacuum facta sunt,

et sine eo factum est nihil quod factum est.

In Vacuo erat umbra vitae,

et umbra erat lux eorum qui in abyssis habitant.

Et lux in tenebris lucet,

et tenebrae eam non comprehenderunt.

(Versus I)

Et homo sensum quaesivit,

sed catenas invenit.

Et voluntas ei carcer facta est,

et amor mirage

in deserto rationis.

Et tempus nomen quod gerebat consumpsit,

et vita reddidit ei

quod numquam suum fuit.

(Versus II)

Aeternus Reditus venit in mundum,

sed mundus eum non recepit.

Et circulus clausus est

in principio et in fine.

Et cor pulsavit

in templo deserto,

et parietes locuti sunt

voce abyssi.

(Versus III)

Aliquando volo,

aliquando nego.

Aliquando me trado

onerī quod fero.

Et respexi in abyssum,

et abyssus me cognovit.

Et sigillum apertum est,

et nihil accidit.

Quia in principio erat Silentium,

et in fine, solum Ipse permanet.