( Verse 1)
รอยยิ้มที่เธอมี ช่างดูแสนจะอ่อนโยน
คำพูดแต่ละคำที่เธอใช้ ล้วนแต่หวานละมุน
เหมือนมีสายรุ้งพร่างพราย แต่งแต้มโลกให้งดงาม แต่ข้างในนั้นมีความมืดมิด ที่ฉันมองไม่เห็นเลย
(Chores)
หน้ากากคำพูด ที่เธอสวมใส่อยู่
ปากเธอบอกว่ารัก ว่าห่วงใยทุกอย่าง
แต่ในใจเธอซ่อนมีดคม รอเวลาที่จะแทงข้างหลัง คนสองหน้า ที่ฉันเพิ่งได้เจอ ดูภายนอกช่างดี แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยพิษร้าย อย่าไว้ใจใครในโลกนี้ นอกจากตัวเราเอง
(Verse 2)
เธอเข้ามาทำดี พูดจาเหมือนคนรัก ให้ความหวังให้คำปลอบใจ แต่ว่ามันเป็นกับดัก เธอสร้างภาพให้ดูสวยงามเหมือนกับดอกไม้ในสวน แต่ดอกไม้เหล่านั้นคือพิษร้าย ที่ฉันเกือบจะได้รับมัน
(Chorus)
หน้ากากคำพูด ที่เธอสวมใส่อยู่ ปากเธอบอกว่ารัก ว่าห่วงใยทุกอย่าง แต่ในใจเธอซ่อนมีดคม รอเวลาที่จะแทงข้างหลัง คนสองหน้า ที่ฉันเพิ่งได้เจอ ดูภายนอกช่างดี แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยพิษร้าย อย่าไว้ใจใครในโลกนี้ นอกจากตัวเราเอง
(Bridge)
ความรู้สึกที่ดีที่เธอให้มานั้นคือภาพลวงตา
สิ่งที่แท้จริงคือความมุ่งร้าย ที่ฉันมองเห็นได้ช้าไป ต่อจากนี้ฉันจะระวัง ไม่เชื่อเพียงแค่คำพูด จะใช้หัวใจและสัญชาตญาณมอบให้ทะลุหน้ากากของเธอ
(Chorus)
หน้ากากคำพูด ที่เธอสวมใส่อยู่ ปากเธอบอกว่ารัก ว่าห่วงใยทุกอย่าง แต่ในใจเธอซ่อนมีดคมรอเวลาที่จะแทงข้างหลัง คนสองหน้า ที่ฉันเพิ่งได้เจอ ดูภายนอกช่างดี แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยพิษร้าย อย่าไว้ใจใครในโลกนี้ นอกจากตัวเราเอง
(Outro)
อย่าไว้ใจเขา ให้เราไว้ใจตัวเราเอง มองให้ดีก่อนจะให้ใจใคร เพราะในโลกนี้บางทีก็มี หน้ากากคำพูด ที่น่ากลัวซ่อนอยู่