Taş gibi kal

Yollar uzun, yük ağır omuzda,

Kimse bilmez ne saklıdır ruhumda.

Gözlerim konuşur, dilimden önce,

Asalet susar, bağırmaz hiç kimseye.

Taş gibi kal, rüzgâr esse de,

Dimdik dur, dünya yıkılsa da.

Asil olan yanar, ama yanmaz kül,

Gecenin ortasında parlayan bir gül.

Zaman vurur, kalbime iz bırakır,

Her yara, içimde başka bir şarkı.

Diz çökmem, düşsem bile kalkarım,

Kendi ateşimle yolumu yakarım.

Taş gibi kal, rüzgâr esse de,

Dimdik dur, dünya yıkılsa da.

Asil olan yanar, ama yanmaz kül,

Gecenin ortasında parlayan bir gül.

Sessizlikte yankılanır adımlarım,

Gölgem bile bilir kim olduğumu.

Yalnızlık zenginliktir aslında,

Asalet, kalptedir; tahtlarda değil