Untitled

​(Tempo: Hızlanır, öfkeli ve vurgulu)

​İsmail! Defterin açılır bir gün, bil ki o gün!

Haram zıkkım her kuruş, boğazında bir düğüm.

Duvarlara kazınır, her yenen işçi hakkı,

Sen çaldıkça büyüyen, dipsiz bir kul hakkı.

Ne makam kalır ne de mal, hepsi çürür toprakta,

O yediğin lokmalar, ateş olur dudakta!

​Verse 2

​(Tempo: Biraz yavaşlar, daha çok hikaye anlatır gibi)

​"Gecikti," dersin, "Veresiye," dersin, "Zarardayız."

Oysa yalılar, arabalar, senin keyfin âlâdayız.

Bir çocuğun rüyası, bir annenin ilacı çaldın,

Tırnağıyla kazıyanın geleceğini gasbettin.

Mühürledin kapıları, kestin o son umudu,

Senin o ince cüzdanın, binlerce kişinin umuduydu.

Kaç bayram geçti, eller boş, evin içi sessiz,

Senin yüzünden bu dram, bu açlık, bu çaresizlik.

Dönüp de bir kez baktın mı, o işçinin gözüne?

Orada ne bir saygı, ne de bir minnet var sana, yüzüne!

​Nakarat

​(Tempo: Hızlanır, öfkeli ve vurgulu)

​İsmail! Defterin açılır bir gün, bil ki o gün!

Haram zıkkım her kuruş, boğazında bir düğüm.

Duvarlara kazınır, her yenen işçi hakkı,

Sen çaldıkça büyüyen, dipsiz bir kul hakkı.

Ne makam kalır ne de mal, hepsi çürür toprakta,

O yediğin lokmalar, ateş olur dudakta!

​Bridge / Köprü

​(Tempo: Çok ağır, felsefi ve tehditkâr)

​Sanma ki bu dünya adaletlidir hep,

Ama unutma, ilahi bir hesap var, çok çetin ve net.

O incecik el, o dökülen ter,

Senin kasandaki her fazlalık, senden hesap ister.

İşçi yatar toprağa, rahat uyur vicdanı,

Ya sen İsmail? Sen nasıl kapatacaksın o kanayan yanı?

Bir nefes alırken bile, kul hakkı sızlar içeri,

Kaçış yok, bu yük seninle gider... Ebedi.

​Nakarat

​(Tempo: Son kez, en güçlü ve yüksek sesle)

​İsmail! Defterin açılır bir gün, BİL Kİ O GÜN!

HARAM ZIKKIM HER KURUŞ, BOĞAZINDA BİR DÜĞÜM!Duvarlara kazınır, her yenen işçi hakkı,

Sen çaldıkça büyüyen, dipsiz bir kul hakkı.

Ne makam kalır ne de mal, hepsi çürür toprakta,

O yediğin lokmalar, ATEŞ OLUR DUDAKTA!