Konco sak lawase

---

Isih kelingan esemu sing lugu,

Swara guyumu, ngancani awan lan wengi,

Saiki mung kenangan sing isih ono,

Ngemani ati sing ora biso lali.

Nalika angin alon ngliwati,

Roso kangenmu bali ngelingake aku.

Kanca sak lawase, ning ngendi kowe saiki?

Aku isih nyimpen crita lan janji,

Senajan ragamu wis ora ana maneh,

Rohmu tetep urip neng ati iki.

Saben mlaku ning dalan biyasa,

Kayak isih krungu swaramu nyapa,

Lungguh bareng, crito bab urip,

Saiki mung sepi, mung swara atiku.

Langit peteng dadi saksi bisu,

Tresna kancaku ora bakal luntur wektu.

Kanca sak lawase, ning ngendi kowe saiki?

Aku isih nyimpen crita lan janji,

Senajan ragamu wis ora ana maneh,

Rohmu tetep urip neng ati iki.

Yen wektu iso mbalikke wektu,

Arep tak peluk sepisan maneh,

Ngucap matur nuwun wis dadi cah ayu,

Sing ngajari aku arti persahabatan sejati.

Kanca sak lawase, aku ora bakal lali,

Jenengmu tak tulis neng roso iki,

Mugo Gusti paring tentrem kanggo sliramu,

Nganti ketemu maneh ing swarga ngendi wae.

Angin wengi nggawa salamku,

Kanggo kanca… sing tak tresnani selawase.