Król Danił

(wprowadzenie)

Gdzie Dniester wije się wśród szarych gór,

Gdzie galicz-ptak wznosi się w przestworza,

Na tron wstąpił ten, którego bystre oko

Spoglądało tam, gdzie wiatry się łączyły.

Od Chełma do Lwowa, od bitwy do bitwy,

Zbierał ziemię jak potłuczone szkło.

Przez krzyki zaciętych, krwawych bitew

I dzieło jego rąk – Królestwo Rusi umocniło się!

(refren)

Danyło, Królu naszej Rusi,

W twoich dłoniach – i miecz, i korona.

Ty wytrzymałeś tam, gdzie wszyscy się ugięli,

Wielki i mądry twórco państw.

Złoto Halicza, wiara i stal,

W twoich niebieskich oczach – bezkresna dal!

(Zwrotka)

Gdy z Wschodu nadeszła horda,

A niebo zasłoniła wroga ciemność,

Wiedziałeś: za plecami – święta woda,

A dla bohaterów nie ma drogi powrotnej.

Wzywałeś Europę, budowałeś mury,

W Dorogoczynie przyjąłeś koronę.

Nie dla sławy czy tylko dla pozoru —

Aby ocalić swój lud i potęgę wojskową.

(refren)

Danyło, Królu naszej Rusi,

W twoich dłoniach — i miecz, i korona.

Wytrzymałeś tam, gdzie wszyscy się poddali,

Wielki i mądry twórco państwa.

Złoto Halicza, wiara i stal,

W twoich niebieskich oczach — bezkresna dal.

(finał)

Lew na tarczy, złoty talizman,

Symbol niezłomności przez wieki.

Założyłeś miasto u podnóża dróg,

Które pamięć niesie przez lata!

(refren)

Danyło, Król naszej Rusi,

W twoich dłoniach – i miecz, i korona.

Wytrzymałeś tam, gdzie wszyscy się ugięli,

Wielki i mądry twórco państwa.

Złoto Halicza, wiara i stal,

W twoich niebieskich oczach – bezkresna dal.

(finał)

I dopóki stoi Wysoki Zamek,

I dopóki nieustannie płynie rzeka,

Pamiętamy każdy twój krok,

Królu Danielu, twoja prawda jest żarliwa!

Chwała Królowi! Chwała Ukrainie – Rusi!!!

Chwała Królowi! Chwała Ukrainie – Rusi!!!

Chwała Królowi! Chwała Ukrainie – Rusi!!!