Untitled

„Poniedziałki wolne”

Zwrotka 1:

Cipson znów wstaje, w ręku szklanka gra,

Weekend trwa u niego cały czas.

Mówi: „życie jest od picia, nie od stresu dnia”,

A poniedziałek? — to jego święta gra!

Refren:

My mamy swoje drogi, choć czasem gdzieś się mijam,

W święta spotkać Przemka – to jak film co wraca w chwilach.

Hubert — największy kot na zlotkach,

Z nim każda noc to historia w notatkach.

A ja patrzę w niebo sam,

Bo Marta… już mnie nie kocha tak.

Zwrotka 2:

Przemek ma rodzinę, dom i spokój dnia,

Czasem dzwoni, mówi: „stary, jak tam gra?”

A ja z Cipsonem wciąż po starych barach,

Śmiejemy się z życia, choć coś w nas wciąż się stara.

Refren:

My mamy swoje drogi, choć czasem gdzieś się mijam,

W święta spotkać Przemka – to jak film co wraca w chwilach.

Hubert — największy kot na zlotkach,

Z nim każda noc to historia w notatkach.

A ja patrzę w niebo sam,

Bo Marta… już mnie nie kocha tak.

Bridge:

I może świat się zmienia,

A my wciąż tacy sami,

Śmiejemy się z problemów,

Z kieliszkiem w rękach, z ranami.

Refren (ostatni):

Bo mamy swoje drogi, choć czasem gdzieś się mijam,

Z Hubertem, Przemkiem, Cipsonem – ta ekipa nie przemija.