(Verse 1 - Slow, Emotional)
Gecələr danışır divarlar mənimlə,
Səssizlik soruşur: "Necə dözdün yenə?"
Qırılan ümidlər yığılır içimdə,
Amma sabah yenə doğur pəncərəmdə.
Əllərim boş qaldı neçə yolun sonu,
Arxaya baxanda duman görür gözüm.
Məni sınamaqdan yorulmadı həyat,
Mən isə ayağa qalxdım hər dəfə özüm.
(Pre-Chorus - Building, Rising Emotion)
Mən kül deyiləm, oddan doğulan közəm,
Yaralar gizlətməz kim olduğumu mənim.
Yıxılmaq son deyil, bunu öyrətdi ömrüm,
Ən qaranlıq gecə belə səhərə təslim.
(Chorus - Powerful, Anthemic)
Mən susdum deyə, məğlub olmadım,
İçimdə dağlar var, amma aşdım hamısını.
Külək məni əydi, qıra bilmədi heç vaxt,
Çünki ümid tikdi qırılan yanımı.
Mən tək qalsam da, tənha deyil ruhum,
Hər iz bir dərs oldu, hər göz yaşı işıq.
Bu gün ayaqdayam, sabah daha möhkəm,
Qəlbim deyir: "Davam et, hələ bitməyib yolun."
(Verse 2 - Steady, Determined)
Heç kim bilmədi içimdəki savaşı,
Gülüşüm gizlətdi min parçalanmış günü.
İndi qorxmuram heç bir fırtınadan,
Çünki fırtına özü böyütdü məni.
Əgər dünya yenə qapımı döysə,
Yenə də ümidlə açacağam onu.
Çünki ən böyük qələbə budur həyatda,
Özünü itirmədən keçmək hər yolu.
(Final Chorus - Epic, Strong, Triumphant)
Bir gün bu yaralar ağrı deyil, işıq olacaq,
Sənin hekayən kiməsə yaşamaq gücü verəcək.
İnan... bu gün çəkdiyin hər nəfəs,
Sabah qalib insanın nəfəsi olacaq.