60

‎[Intro: with heavy clarinet or violin solo]
‎
‎[Verse 1]
‎Yenə masa arxasında iki qərib insanıq,
‎Sanki bir-birimizə illərdir ki, mehmanıq.
‎Gözün məndə deyil, hey baxırsan o saata,
‎Bu saatmı son qoyacaq bəs bizim bu həyata?
‎Tələsir saniyələr, qovur bizi dünyadan,
‎Sanki bir kabus imiş, oyanırıq röyadan.
‎Sən bir vədə kəsmişdin, mən isə ömür sandım,
‎Sənin soyuq baxışında alışıb dildə yandım.
‎
‎[Chorus: with higher notes, screaming]
‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?
‎Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz?
‎Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə?
‎İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz...
‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?
‎
‎[Verse 2]
‎Dodaqların "sağ ol" deyir, dilin yanır, bilirəm,
‎Mən sənin gedişinlə bu otaqda ölürəm.
‎Durub getmək asandır, bəs xatirələr nolacaq?
‎Bu boş qalan stulda kimin ahı qalacaq?
‎Zaman zalım bir hakim, hökmünü kəsdi artıq,
‎Səadət bir nağılmış, biz kədərə qatlaşdıq.
‎Altmışıncı dəqiqə - bir ayrılıq nöqtəsi,
‎Kəsildi nəfəsimin o ən kövrək pərdəsi.
‎
‎[Chorus]
‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?
‎Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz?
‎Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə?
‎İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz...
‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?
‎
‎[Ends with the violin's final bitter moan]
‎[End]

Spoken word, sad, deep male voice