

Prompt / Lyrics
[Intro: with heavy clarinet or violin solo] [Verse 1] Yenə masa arxasında iki qərib insanıq, Sanki bir-birimizə illərdir ki, mehmanıq. Gözün məndə deyil, hey baxırsan o saata, Bu saatmı son qoyacaq bəs bizim bu həyata? Tələsir saniyələr, qovur bizi dünyadan, Sanki bir kabus imiş, oyanırıq röyadan. Sən bir vədə kəsmişdin, mən isə ömür sandım, Sənin soyuq baxışında alışıb dildə yandım. [Chorus: with higher notes, screaming] Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz? Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz? Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə? İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz... Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz? [Verse 2] Dodaqların "sağ ol" deyir, dilin yanır, bilirəm, Mən sənin gedişinlə bu otaqda ölürəm. Durub getmək asandır, bəs xatirələr nolacaq? Bu boş qalan stulda kimin ahı qalacaq? Zaman zalım bir hakim, hökmünü kəsdi artıq, Səadət bir nağılmış, biz kədərə qatlaşdıq. Altmışıncı dəqiqə - bir ayrılıq nöqtəsi, Kəsildi nəfəsimin o ən kövrək pərdəsi. [Chorus] Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz? Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz? Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə? İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz... Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz? [Ends with the violin's final bitter moan] [End]
Tags
Spoken word, sad, deep male voice
3:44
No
3/30/2026