60

‎[Intro: with heavy clarinet or violin solo]

‎

‎[Verse 1]

‎Yenə masa arxasında iki qərib insanıq,

‎Sanki bir-birimizə illərdir ki, mehmanıq.

‎Gözün məndə deyil, hey baxırsan o saata,

‎Bu saatmı son qoyacaq bəs bizim bu həyata?

‎Tələsir saniyələr, qovur bizi dünyadan,

‎Sanki bir kabus imiş, oyanırıq röyadan.

‎Sən bir vədə kəsmişdin, mən isə ömür sandım,

‎Sənin soyuq baxışında alışıb dildə yandım.

‎

‎[Chorus: with higher notes, screaming]

‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?

‎Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz?

‎Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə?

‎İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz...

‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?

‎

‎[Verse 2]

‎Dodaqların "sağ ol" deyir, dilin yanır, bilirəm,

‎Mən sənin gedişinlə bu otaqda ölürəm.

‎Durub getmək asandır, bəs xatirələr nolacaq?

‎Bu boş qalan stulda kimin ahı qalacaq?

‎Zaman zalım bir hakim, hökmünü kəsdi artıq,

‎Səadət bir nağılmış, biz kədərə qatlaşdıq.

‎Altmışıncı dəqiqə - bir ayrılıq nöqtəsi,

‎Kəsildi nəfəsimin o ən kövrək pərdəsi.

‎

‎[Chorus]

‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?

‎Bu qədər asanmı bitəcəkdi bizim böyük sevgimiz?

‎Bir saatlıq ömürmü biçmişdin sən bu eşqə?

‎İndi göz yaşımızla silinəcək hər izimiz...

‎Bəs dəqiqələr altmışı göstərəndə, ayrılacaqdıq biz?

‎

‎[Ends with the violin's final bitter moan]

‎[End]