Gdzie jesteś, Panie

Wśród wielu głosów

Twojej ciszy szukam…

Wśród wielu twarzy

Twojego światła…

Idę ulicami miasta,

ludzie mijają mnie jak wiatr.

Tyle słów wokół mnie,

a serce słyszy tylko brak.

Światło ekranów w oknach,

rozmowy, które gasną w noc.

A ja w środku tej ciszy

wołam Twoje imię wciąż.

Bo tylko Ty znasz moje serce

i tylko Ty widzisz mój lęk.

Gdzie jesteś, Panie, gdy stoję w tłumie

a dusza wciąż szuka Cię.

Gdzie jesteś, Panie, gdy noc przychodzi

a serce woła: prowadź mnie.

Nie chcę świata bez Twojej ciszy,

nie chcę dróg bez Twoich śladów.

Jeśli jesteś blisko —

pozwól mi znów Cię znaleźć.

Czasem śmiech ludzi wokół

brzmi jak echo pustych dni.

Czasem tyle światła wokół,

a w środku tylko cień.

Wtedy w ciszy serca

Twoje imię staje się drogą.

I wiem, że nie jestem sam,

choć noc jeszcze trwa.

Bo Twoje światło w ciszy

prowadzi dalej niż strach.

Gdzie jesteś, Panie, gdy stoję w tłumie

a dusza wciąż szuka Cię.

Gdzie jesteś, Panie, gdy noc przychodzi

a serce woła: prowadź mnie.

Nie chcę świata bez Twojej ciszy,

nie chcę dróg bez Twoich śladów.

Twoja obecność jest światłem,

które prowadzi mnie wciąż.

Jeśli jesteś tutaj

pośród tej ciszy —

otwórz moje serce.

Jeśli jesteś blisko

pośród tych ludzi —

pozwól mi Cię zobaczyć.

Gdzie jesteś, Panie — już wiem w ciszy

Twoje światło mieszka tu.

Nie w hałasie tego świata,

ale w sercu, które słucha znów.