[GİRİŞ - (Konuşma Tonunda / Vokal Efektli)]
Gecenin içinden sesleniyorum...
Ben bir filozofum.
Adım Niçe.
Dans etmeyen, filozof da olamaz.
---
[NAKARAT]
Ben filozof, Fredrik Niçe’yim
Tanrı öldü, kalan biz neyiz peki?
Karanlık çöker, düşüncem serin
Bir üstinsan isterim, ötesi benim!
Ben filozof, Fredrik Niçe’yim
Zayıf inançlar, zincir gibi hep
Yık dogmaları, baştan yarat kendini
Benimle düşün, yıkalım evreni!
---
[1. KITA]
Bir çöl gibi yalnız düşüncelerim
İçimde yankılanır eski kehanetim
İyiyle kötü arasında bir savaş
İrade her şey, içimde ateş!
Yorgun bu dünya, çürümüş akıl
Her şey yalan mı, yoksa eksik bir yanılgı mı?
Sürüden kaç, kendi yolunu çiz
Ya da kal ve sonsuza dek sessiz!
---
[NAKARAT TEKRAR]
Ben filozof, Fredrik Niçe’yim
Tanrı öldü, kalan biz neyiz peki?
Karanlık çöker, düşüncem serin
Bir üstinsan isterim, ötesi benim!
---
[KÖPRÜ]
Dans et, ruhun hayatta olduğunu bil
Gülümse, uçurumun kenarındayken bile
Çünkü yıldızlar, ancak kaostan doğar
Benimle gel, maskeni at, düşünceye sar!
---
[2. KITA]
Diyonos’un sarhoş şarkıları
İnanç değil irade kurar yarını
Apollon mu, yoksa delilik mi?
Ben denge değil, ateş istiyorum içimi!
Ahlâk, zincirdir güçsüz olana
Ama sen — zinciri kır, bak doğana
Çünkü özgürlük, başlar reddedişte
Ben Niçe'yim, fikrim devrimde!