DJILIANO — NALATENSCHAP

DJILIANO — NALATENSCHAP

88 BPM · 4/4 · ± 5:00 · Cinematic father-son rap · gezongen refrein · zachte piano → harde drums → emotionele finale

[INTRO — GESPROKEN | Djiliano … Je bent dertien nu. Misschien begrijp je sommige dingen nog niet. Maar ooit word je ouder en kijk je terug op alles wat er is gebeurd. Ik was vijfentwintig toen ik jou voor het eerst vasthield. Ik keek naar jou en dacht: “Ik ga alles doen om jou te beschermen tegen wat ik zelf heb meegemaakt.” Ik wilde nooit dat jij zou zien wat ik als kind zag. Ik wilde een andere vader voor jou zijn. En misschien is niet alles gelukt zoals ik had gehoopt… maar één ding is nooit veranderd: papa houdt van jou.

[VERSE 1 — ZACHT | 0:35–1:30] Ik weet nog dat ik je vasthield, zo klein in mijn armen, en dacht: vanaf vandaag moet ik jou beschermen tegen alles. Ik wilde jou geven wat ik zelf nooit kreeg, een vader die blijft staan wanneer het leven tegen je spreekt. Ik zag dingen als kind die ik nooit wilde herhalen, dus ik zwoer dat mijn zoon niet diezelfde pijn zou dragen. Ik maakte fouten, ja, ik ben ook maar een mens, maar ik koos mezelf te beheersen wanneer woede over grenzen ging. Ik wilde nooit worden wie ik vroeger zelf had gezien, dus toen thuis niet meer rustig was, koos ik om weg te gaan misschien. Niet omdat ik jou wilde verlaten, niet omdat ik niet meer gaf, ik wilde jou beschermen tegen ruzies achter die deur van dat huis. Want toen jij en ik samen waren, waren wij bijna één, gamen tot diep in de nacht, nergens anders hoefden we heen. Met stokken als zwaarden waren wij ridders op straat, jij steeds een stapje verder, papa riep: “Rustig, maat.” Je was een grapjas, net als je vader, altijd vuur, je kon iedereen laten lachen wanneer jij je veilig voelde. En dat karakter herken ik nog steeds in jouw gezicht, altijd grenzen opzoeken, altijd kijken hoe ver je gaat, altijd die drift.

[PRE-CHORUS — GEZONGEN | 1:30–1:50] Misschien begrijp je later waarom papa streng kon zijn, ik wilde jou niet breken, ik wilde jou beschermen tegen pijn. De wereld kan je raken, mensen kunnen je laten vallen, dus leer ik jou vandaag hoe je zelf weer op kunt staan.

[REFREIN — GEZONGEN | 1:50–2:20] Papa houdt van jou, ook als woorden tekortschieten, ook als jaren tussen ons komen en we elkaar soms minder zien. Papa houdt van jou, dat zal nooit veranderen, jij en je zus zijn mijn nalatenschap, mijn leven, mijn verlangen. Dus als je valt, sta op, als je twijfelt, blijf dromen, als de wereld zegt dat jij niets kunt worden, laat ze praten. Jij bepaalt waar je komt, jij bepaalt wie je wordt, en waar het leven jou ook brengt, papa houdt van jou.