Sakın

Yalnız sokaklar, dertler omuzda,

Her köşe başı bi' hikâye, toz bulutta.

Geceleri yazarım, gündüzüm suskun,

Kalbim kırık cam, gözümde puslu.

Kimse bilmez ne geçti başımdan,

Yalan dostluklar, hepsi taşındı aşktan.

Karanlık dostum oldu çoktan,

Kendimle savaştım, düştüm ama koştum.

(Nakarat)

Gölgemle konuşurum, o bile benden suskun,

Yol uzun, sözlerim her adımda kurşun.

Kafamda fırtına, içimde boşluk,

Ben bu dünyaya fazla geldim, yokluk.

(Verse 2)

Yazdığım satırlarda gizli tüm sırlar,

Ruhumda kelepçe, zincirli yıllar.

Bir umut aradım, her gün başka rüya,

Ama hep aynı sabah, yine yalan dünya.

Gözüm açık ama kalbim uykuda,

Sözde dostlar kayıp, düştüm pusuda.

Her şey sahte, maskelerle dolu,

Gerçek olmak zor, dünya deli dolu.

(Nakarat)

Gölgemle konuşurum, o bile benden suskun,

Yol uzun, sözlerim her adımda kurşun.

Kafamda fırtına, içimde boşluk,

Ben bu dünyaya fazla geldim, yokluk.