Estudyanteng Mapua

Verse 1]

Alas kwatro ng umaga, gising na naman

Baon ko’y kape, at konting dasal

Sa jeep, sa bus, sa LRT na siksikan

Tatlong oras ang biyahe, pawis at ulan

Habang pinipilit ang mga mata

Na ’wag mapikit sa hirap ng algebra

Sa Mapúa, tila bundok ang exam

Pero kapit lang, laban lang, kaya ’to kahit paano

Dahil pangarap ko’y bituin

Kahit sa dilim, ako’y lalakbay pa rin

Kahit pagod na ang katawan

At ang isipan ko’y lutang

Hindi ako susuko,

Kahit ilang bagsak pa ’yan

Sa canteen, noodles lang ang tanghalian

Sa library, tulog sa pagitan ng aralin

Group work na ako lang ang gumagawa

Pero okay lang, sanay na akong mag-isa

Isang sem na lang, kaya pa ’to

Kahit ‘di maintindihan ang calculus ko

Sa Mapúa, di lang utak ang sinusubok

Puso’t tibay, ’yan ang tunay na sukat

Dahil pangarap ko’y bituin

Kahit sa dilim, ako’y lalakbay pa rin

Kahit pagod na ang katawan

At ang isipan ko’y lutang

Hindi ako susuko,

Kahit ilang bagsak pa ’yan

Minsan naiisip ko, tama pa ba ‘to?

Worth it ba ang bawat sakripisyo?

Pero tuwing naiisip ko ang pamilya ko—

Biglang lumalakas ang loob ko

Dahil pangarap ko’y bituin

At kahit luha ko’y lagpas na sa hangin

Basta’t matapos ang laban

Makauwi nang may dangal

Isang Mapúan, mula Cavite,

Na ‘di kailanman sumuko sa pangarap niyang bituin

Alas kwatro ng umaga, gising na naman

Pero ngayon, may ngiti na sa bawat hakbang