(Intro)
Check, luister...
Soms loop je op een pad waar de muren op je afkomen,
Waar je denkt, dit gaat me nog lukken" maar nee ook ik kan dus dood, schoot er op dat moment langzaam door me hoofd!
Je hart slaat extra keeren, de ritmes raken uit de maat.
Je stond op de rand, zoekend naar een uitweg, voor dat machteloos gevoel.
Want mama was ziek ze kreeg leukemie kreeg ik te horen.
Die pijn ging ik met middelen verdoven totdat het noodlot toesloeg.
(Verse 1)
Laten we eerlijk zijn, de weg was pikzwart en diep
Verloren in de roes terwijl de wereld om je riep.
De neus vol coke, de longen grijs van het blowen
Verdronken in de sterke drank, het was een dodelijke freakshow.
En toen kwam de klap, het bericht dat alles brak:
Je moeder was ziek en kreeg leukemie, de wereld zakte in, en ik stond stil de wereld draaide door de machteloosheid nam toe.
De stress vrat me op, toen ze op sterven lag.
En ik ging harder dan ooit, verloor de laatste restjes zelfrespect.
Meer snuiven, meer drank, om de pijn te verdoven kanker hard door gesnoven 6 gram per dag!
Terwijl het addertje onder het gras van het infarct in je borstkas woelden.
(Verse 2)
Liep er drie dagen mee door, negeerde de steek in me arm de druk op me borst.
Terwijl de dood in me nek hijgde, week na week.
Eindelijk na drie dagen bij de dochters assistente, een hartfilmpje gemaakt
Ze keek naar de lijnen, maar de ernst werd niet geraakt.
"Ga maar naar huis," zei ze, de fout was bijna fataal!
Zat weer op de bank, midden in me eigen verhaal denkend, zie je wel niks aan de hand
Jonko in de hand wou hem opsteken.
Toen de telefoon ging en de waarheid sloeg in als een bom! Het was dus wel de werkelijkheid!
De huisarts aan de lijn: "Blijf zitten waar je zit,
De ambulance komt eraan.
Het zweet brak uit en de paniek sloeg toe.
(Chorus)
Drie dagen op de klok, van de afgrond naar het licht
Van een operatietafel naar een glimlach op je gezicht.
Het is meer dan alleen dokters, meer dan pillen in een doos
Het is de kracht van de connectie, liefde die ik koos.
Geen pacemaker meer nodig, de techniek staat nu aan de kant
Want de wonderen gebeurden door de gene die over ons waakt.
(Verse 3:)
Keek me maten aan, ik zei: "Jongens, dit zit diep.
Ik heb een gunst nodig, iets wat ik nooit eerder riep."
Vroeg ze om te bidden, ook al kenden ze geen kerk
Ze geloofden niet in dogma's, maar geloofden in me werk.
Twee en zeventig uur lang hing de hoop daar in de lucht.
De blow de coke en de drank eruit, eindelijk is het op deze manier gelukt.
De artsen krabben op hun hoofd: "Hoe zijn die cijfers gedraaid?"
De storm van de verslaving is eindelijk uitgewaaid.
(Outro)
Drie dagen... dat is alles wat er nodig was.
Geen coke meer, maar herstel in de pas.
Houd die koers nu vast, blijf die schone lucht inademen.
Me hart is van mij, gevoed door de mensen die me omarmen.
Respect voor de strijd. Het kon alleen zo
De pacemaker is weg, de echte kracht zit in mij klaar met die drug heb nu me eigen leven weer terug.
Hillywood Records
TheBigB
