შენით მგონი მოვიწამლე

Verse 1]

მთვარის შუქზე, აჩრდილივით,

ფიქრი თან მსდევს — ოჰ, ეს ღამე,

საზღვრებს იქით, მოშორებით,

თვალი მოვკარი ლამაზ ქალს მე.

გავიფიქრე — ეს ის არის,

ვინც მინათებს, მიფერადებს,

ყოველი დღის დაწყებას და

ბნელ სიზმარს ჰფენს ნათელ მხარეს.

შენ იყავი საოცარო, ბევრჯერ გნახე,

თან ვამოწმე,

რამე ხომ არ მეშლება-თქო...

ჩემს თავს ცილი თვით მე ვწამე.

ნეტავ თავი დაგანახა ჩემი თვალით,

როგორც გხედავ!

მიხვდებოდი, თუ რასაც ვგრძნობ

პირდაპირ თქმას ჯერ ვერ ვბედავ.

ამიტომაც გადავწყვიტე, ლექსად მეთქვა ეს სათქმელი

გრძნობა, რასაც მე განვიცდი

გეფიცები არის წრფელი!

მთვარის შუქზე აჩრდილივით

ფიქრი კვლავ მსდევს — ოხ ეს ღამე

შენი ნაზი ხმა ჩამესმის

შენით მგონი მოვიწამლე!