PAG-IBIG ANG SANDA

totoo)

Tahimik akong gumawa, sa resulta inyong nakita

natakot ang iba,pero minahal ako ng nakararami

Hindi lahat nakaintindi ng dahilan

Ngunit di ko kailanman tinalikdan ang sambayanan

Sa mata ng ilan, ako’y naging masama

Ngunit alam ng Diyos ang puso kong payapa

Sa bawat desisyon, dugo ang puhunan ko

Ginawa ko ang lahat para sa bayan ko

Tindig na makisig ay unti-unting yuyuko’t aalis

Tinig na matikas ay hihina’t mawawala

Ngunit ang pusong palaban ang aking iiwan sa inyo

Pag-ibig ang sandata sa gitna ng laban

Totoo ang paglilingkod na aking inalay

Kahit sa mata ng iba’y ako’y salang tunay

Pag-ibig ang sandata kong tangan

Sa bawat sigaw at paratang

Ginawa ko ang lahat para sa bayan ko

Dahil ito ang sumpang hawak ko

Hindi ako perpekto, ako’y tao lang

Ngunit puso ko’y sa inyo, ‘di nagkulang

Handang masaktan, handang isuko ang lahat

Kahit kapalit nito ay dungis at pangungutya

Dumaan ako sa apoy, upang masubok ninyo kung tunay

‘Di ako umasa ng papuri o gantimpala

Basta ang kabutihan ng bayan ay aking nadama

Pag-ibig ang sandata sa bawat laban

Hindi galit, kundi malasakit ang aking tangan

Sa huli, ang kasaysayan ang huhusga

Ng isang pusong lumaban ng may dangal at pag-asa

Ginawa ko ang lahat para sa bayan ko

Dugo’t luha ko’y alay sa Pilipino

Pag-ibig ang sandata ko…

At ang pusong palaban, ‘yan ang aking pamana.