Ayazda Ayrılık

Gecenin sessizliği, içimde yankılanır

Soğuk rüzgarlar, adınla ısınmaz kalbim

Nevşehir’in ayazında, sensiz kalan şehrim

Hayallerim dondu, zaman şimdi zincirim

Böyle vurduğum hasar, dağılan bir düş gibi

Yıkıldı hatıralar, solgun ve hüzünlü

Gözlerimde eski günler, hayalimde yaşatırım

İçimde büyüyen yara, sarmak istiyorum seni

Kayboldum içinde, yalnızlik şehri bu

Ayrılık soğuk, içimde bir duvar daha

Her adımda seni arıyorum, izlerin buz tuttu

Sensiz bu hayat, eksik ve boş

Belki de her şey bitti, geriye sadece anılar

Yaralı kalbim, ağlar şimdi her sokağında

Dermanı yok bu aşkın, fırtına gibi geçti

Hüzünle anıyorum, o eski güzel günleri

Nevşehir’in ayazında, seni unutur mu bu kalp?

Kalan son umutlarım, buz tutmuş ve yıkık

Yine de bekliyorum, belki döner diye arkamdan

Ama bil ki, sensizlikle yaşarım her an...

Geceleri sensiz, yorganım soğuk ve ıslak

Dudaklarımda ismin, solgun ve sessiz, lakin acı

Yüzümde hüzün, lakin içimde eskisi gibi yankı

Sensizlik ağır bir yük, yüreğimde yıkık

(Gitar melodileri, içsel bir hüzünle akan duygular)