Wyczarowałam sobie Ciebie

Wyczarowałam sobie ciebie

Dokładnie kawałek po kawałku

Zaczęłam od twoich oczu W ich głębi nie było braku

Spojrzenie mówiło wszystko To co ukryte jest we mnie

Były jak zorzy zjawisko Przeszyły moją pełnię

Potem zaczęłam malować Twe usta

Jakże wtedy Rozbujały moją wyobraźnię

Były męskie tak bezwstydne i tak wyraźne

Cóż za przyjemna to była wtedy rozpusta

Kusiły kąsały kąsały całowały tak mnie twoje usta

Czułam je choć były zaledwie cieniem

Najsłodszą rozpustą moim ukojeniem

Lecz nie chciałam kończyć tej magii na twarzy

Starałam się dalej malować Twą postać wyobrazić

I pojawiła się szybko Jakby mgła poświatą była

A ty ty stanąłeś przede mną

Od twej postaci -siła i męskość biła

Blask mnie poraził Lecz nie zmrużyłam powiek

Czekałam na twój znak na to co do mnie powiesz tak teraz powiesz wymownie

Wyczarowałam cię z tęsknoty i głodu

Byś ogrzał mnie teraz bez żadnych powodów

Dodałam ci serce i upór na chwile złe

Byś tulił mnie mocno gdy rzęsy są we mgle

Taki obraz... prawie doskonały

W świecie gdzie sny dawno już skruszały

Wyczarowałam sobie ciebie Bo taką ochotę miałam

Bo dziwna tęsknota we mnie Tej nocy się odezwała

Bo gdy poczułam ciepło I moc bijącą od ciebie

Chęć by cię wyczarować Była silniejsza ode mnie

Twe dłonie były silne Lecz delikatne zarazem

Doskonale łączyły się z całą postacią

Mym namalowanym obrazem

Chciałam dodać jeszcze

Kilka drobnych szczegółów małych

Byś w życiu kierował się sercem

Sam w sobie był doskonały

A kiedy przyjdą chwile Te ciężkie do udźwignięcia

Byś nie opuścił przenigdy Swojego uporu i zawzięcia

I gdy zobaczysz łzy Zawisłe na moich rzęsach

Byś nie był na mnie zły Lecz mnie utulił w objęciach

Nie wiem co jeszcze bym chciała

Czy obraz jest już gotowy

Może bym jeszcze wyczarowała

Te nasze wspólne długie rozmowy

Słowom nie byłoby końca

Śmiech z powagą by się splatał

A my tak sobą oczarowani

Byśmy szli razem przez dalsze lata

Wyczarowałam jeszcze kilka chwil

Tych naszych lekkich frywolnych

Gdy oddajemy się ekstazie

I gdy nasz dzień jest spokojny

A gdy nocą księżyc w pełni świeci

Emocjom i słowom nie ma końca

Ogarnięci tym samym szaleństwem

Tańczymy nad jeziorem do wschodu słońca

Wyczarowałam nam rozmowy co końca nie mają

Gdzie śmiech i powaga w jedno się splatają

Lekkie frywolne chwile wspólne ekstazy

Z dala od zgiełku od świata i skazy

Ten Księżyc w pełni nasze ciche szepty

Jakby czas był nasz stał się nam uległy

I tak Kroczymy boso pod gwiazdami moimi

W tej magii zaklęci w tej nocy jedyni

Obraz jest gotowy Prawie doskonały

Choć pewnie masz wady co w farbach zostały

Lecz to co ludzkie obce mi nie jest wcale

Ja też nie jestem idealna mam swoje wady i żale

Próbowałam siebie wyczarować tą samą magią pędzla szelestem

Lecz niestety poległam poległam z mej magii gestem

Więc wolę malować ciebie póki farb mi wystarczy

Bo na mój własny portret odwagi mi nie starczy

Wyczarowałam cię z tęsknoty i głodu

Byś ogrzał mnie teraz bez żadnych powodów

Dodałam ci serce i upór na chwile złe

Byś tulił mnie mocno gdy rzęsy są we mgle