Shooting Star

คุณยังจำได้ไหม คุณ

เคยอ่านหนังสือให้

ฉันฟัง อย่างเงียบๆ

ชื่อของเราถูกสลักไว้ บนหน้าหนังสือที่คุณให้ฉัน รูปลักษณ์ของเราค่อยๆ เลือนหายไปทีละเล็กละน้อย ในขณะที่

ฉันคิดว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป

เราที่เป็นคนดีมาตลอด

ทำไมถึง กลายเป็นแบบนี้

จะหันกลับไม่ได้เลยใช่ไหม?

ดาวตกดวงนั้น

ดูเหมือนจะบอกฉันว่า

นี่คือจุดสิ้นสุด ฉันกำลังเตรียมตัวที่จะกล่าวคำอำลา เมื่อลม

พัดแผ่วเบา

ฉันก็บอกลาและ

มีน้ำตาคลอเบ้า

ฉันยังมี

จดหมายที่คุณเขียนอย่างเขินอายด้วยลายมือที่ดูเก้ๆ กังๆ เล็กน้อยอยู่

ฉันเกลียด ตอนจบอันน่าเศร้าของเรา ที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

เพียงแค่ยิ้มและมาหาฉัน

ดาวตกดวงนั้น

ดูเหมือนจะบอกฉันว่า

นี่คือจุดสิ้นสุด ฉันกำลังเตรียมตัวที่จะกล่าวคำอำลา เมื่อลม

พัดแผ่วเบา

ฉันก็บอกลาและ

มีน้ำตาคลอเบ้า

จับมือฉัน กอดฉันแน่นๆ

กอดฉันอีกครั้ง

ไม่เป็นไร ไม่ว่าคุณจะปลอบใจฉันแค่ไหน

น้ำตาก็ยังคงไหลทุกครั้งที่คิดถึงคุณ

อย่าลืมเราสองคน

คุณและฉันคุณต้องไม่ลืม

นี่คือจุดสิ้นสุด ฉันไม่อาจเชื่อการแยกจากกันได้ และ ลม

ก็พัดราวกับจะพัดมาเพื่อปลอบโยนฉัน

ขณะที่ฉันกล่าวคำอำลา

น้ำตาก็ไหลออกมาบนใบหน้าของฉัน